— 216 — 
bij de beweging onder het loopen openbraken en de op- 
perhuid langs den rand der blaren neerhing, terwijl zij, 
zoo zij een anderen weg ingeslagen hadden, in een regen 
van afgekoelde asch zouden terecht zijn gekomen en ver- 
moedelijk er het leven niet bij zouden hebben ingeschoten. 
Daar waar de asch in gloeienden staat viel koelde zij 
wel is waar spoedig af, doch was zij in staat bij men- 
schen brandworden in den Sder, dus ergsten graad te doen 
ontstaan. 
Het lijk van een Javaan naast de ampean Bromasan 
op het perceel Wonoredjo van den heer MOORMANN ver- 
toonde het gelaat en romp in verbranding van den 2den 
en de extremiteiten in den 342 graad, waarbij zij tot op 
de beenderen verkoold waren. 
Vermoedelijk is de man op de vlucht over heete asch 
in een laag gloeiende asch gezakt, en voorover gevallen 
bij welke gelegenheid ook zijn armen verbrand zijn. 
Na den aschregen moet een stormwind over een deel 
van het perceel zijn gestreken, ten minste alle dadap- en 
koffieboomen lagen, in een richting van den Kloet-top ge- 
keerd, afgeknakt op het aschveld tegen den grond. 
De hitte der asch schijnt echter onder den bodem niet 
diep doorgedrongen te zijn. 
Een verschroeide tepoes-struik immers was weer uitge- 
loopen en dus niet dood. 
Het hout van de stammen der omgevallen dadapboomen 
dat hier en daar afgekapt was om een weg te maken 
bleek nog saprijk te zijn en, wat bijzonder trof, is, dat 
bijne alle dapap- en koffie-stammetjes oranje-rood gekleurd 
waren door tallooze koloniën van dezelfde schimmel die 
in de Preanger voor de ontjombeureum-bereiding ge- 
teeld wordt, maar die ook elders in het wild voorkomt. 
Zoowel de takken als de stammen der boomen en de 
doorgekapte gedeelten waren met oranje schimmelkolo- 
niën als bezaaid. 
Aangezien zelfs de rottingsbacterien door de verhitte 
