EK We 
end 
— 285 — 
Natuurlijk neemt de belangrijkste der inlandsche cultures: 
de rijstbouw, de eerste en voornaamste plaats in het boek 
in. Uitvoerig worden besproken de verschillende soorten 
van sawahs en gronden waarop de droge rijstbouw ge- 
dreven wordt, met vermelding van hunne benamingen. 
Natuurlijk kon bij de rijsteultuur de godin Nji Sri niet 
onbesproken blijven en verscheidene bladzijden zijn ge- 
wijd aan het verhaal van de legende, aan de cultuur van 
padi en andere gewassen en vruchtboomen verbonden. 
Ook de offeranden, die bij de vier periodes van de padi- 
cultuur op sawahs gebracht worden, de feesten die men 
er bij geeft, de keuze van goede dagen e. d. worden eerst 
nog behandeld voor dat schrijver overgaat tot beschrijving 
van de verschillende bewerkingen. Deze worden met groote 
uitvoerigheid achtereenvolgens besproken, Wat mij op- 
viel is, bij de beschrijving der korrelsgewijze uitzaaing 
en het uitplanten, den naam van wijlen K. F. Horre, 
die zich door zijne bemoeiingen in zake de rijst-cultuur 
een onvergankelijke eerezuil gesticht heeft, miet vermeld 
te vinden. 
Over ziekten en plagen waaraan de padi onderhevig 
is en de verschillende soorten en variëteiten, die ver- 
bouwd worden, treft men belangrijke gegevens in het 
werk aan. 
Enkele opmerkingen van den schrijver o. a. waar hij er 
op wijst hoe weinig zorg er besteed wordt aan de keuze 
van het zaad, hoe hardnekkig de landbouwer vasthoudt 
aan het uitleggen van aren, hoe bij de korrelsgewijze uit- 
zaaiing deze meestal te dicht geschiedt, hoe gewoonlijk te 
oud plantmateriaal wordt uitgeplant, doen duidelijk in ’t 
oog springen van hoeveel nut demonstratievelden, goed 
geleid door personen geheel op de hoogte van een ratio- 
neelen rijstbouw, voor de rijstbouwende bevolking van Java 
kunnen zijn. 
Na de padi komt de zoogenoemde palawidjacultuur ter 
sprake. Over de daartoe gerekende gewassen vindt men 
Teysm. XII. 20 
