— 256 — 
weder tal van belangrijke mededeelingen. In de eerste 
plaats over de maïs, waarvan tegenwoordig tal van varië- 
teiten worden verbouwd. Vooral in de laatste jaren zijn 
er door ’s Lands Plantentuin vele nieuwe ingevoerd en 
van uit den Cultuurtuin verspreid, zoodat het aantal aanzien- 
lijk grooter zal zijn dan door schrijver vermeld. Hetzelfde 
geldt voor de ketela (Batatas edulis), waarvan de cultuur 
evenzeer uitvoerig besproken wordt. Over eenige Dios- 
corea’s, Pachyrrhizus angulatus (bangkoewang), Coleus tu- 
berosus en Colocasia’s, Manihot, arrowroot, Cureuma’s, Sesamun 
indieum, terong, tjabe, ketimoen enz. vindt de belang- 
stellende lezer mededeelingen, die over de nauwkeurigheid 
en zorg waarmede de Heer pe Bir de gegevens verzamelde 
een gunstig getuigenis afleggen. 
Het boek wordt besloten met de bespreking van ver- 
schillende katjang soorten. Van de katjang bogor (Voand- 
zeia subterranea) zegt de Heer Der Bie: „de smaak is zoet 
en olie-achtig wegens het gehalte aan vette olie. Toch 
wordt hieruit door de bevolking geen olie geslagen”. Hierin 
heeft de bevolking gelijk, want in te Buitenzorg geoogste 
zaden vond ik slechts ongeveer 7 pCt, eene hoeveelheid 
die voor oliewinning ten eenemale onvoldoende is. De 
katjang-tanah (Arachis hypogaea) daarentegen, die er wel 
voor gebruikt wordt, bevat ongeveer 50 pCt. 
Eene beschrijving van de verschillende gerechten, die de 
Inlander uit de verschillende behandelde planten weet te 
bereiden, zal voor velen aan het boek een grootere aantrekke- 
lijkheid geven 
De behandeling van dit eerste deel, dat wij in veler han- 
den wenschen, doet verlangend uitzien naar het vervolg. 
vos 
