— 300 — 
kan dit van de eerste stof gezegd worden, daar de latente energie 
daarin opgehoopt het tweevoudige bedraagt van de in een koolhy- 
draat aanwezige, waarom zij als reserve-brandstof uitmuntend 
geëigend is. Bij de berekening van voederrantsoenen wordt dan ook 
één deel vet gelijk gesteld aan twee deelen koolhydraat. 
Bovendien kent men aan het vet een eiwitbesparenden invloed toe. 
Hoewel buiten het dierlijk lichaam het niet mogelijk is uit eiwit- 
stoffen vetten op te bouwen, schijnt deze omzetting in de levende 
dierlijke cel wel uitvoerbaar te zijn. Het zelfde neemt men aan 
voor de omzetting van koolhydraten in vetten en omgekeerd. 
De duurste van de drie bij de voeding in aanmerking komende 
stoffen zijn de eiwitlichamen. De waarde van een voederstof wordt 
dan ook meestal, behalve door nog enkele andere factoren, 
bepaald door het gehalte aan verteerbaar eiwit. Nu onderscheidt 
men hierop grondend de voederstoffen in intensieve en extensieve. 
Onder de eersten verstaat men dezulken, waarbij de verhouding 
van eiwit tot vet en koolhydraten (deze worden tezamen genomen, 
waarbij í deel vet gelijk gesteld wordt aan twee deelen koolhydraat) 
een enge bijv. als 1: 2; bij de laatsten is deze een meer wijde 
als bijv. 1: 5. 
Al naar het doel, dat met de voeding wordt beoogd, kiest men 
daartoe de passende verhouding. Bij zwaren arbeid zal men voe- 
derstoffen kiezen, waarbij die verhouding een enge is. 
Bij het vetmesten van dieren komt nog in aanmerking of men 
vleesch dan wel vetvermeerdering op het oog heeft. In het eerste 
geval zal ook de intensieve voeding meer de aangewezene zijn. 
Wil men de waarde eener willekeurige voederstof in een gegeven 
geval kennen, zoo kan de volgende weg worden ingeslagen. Men 
gaat uit van twee locale voederstoffen, waarvan de eene intensieve 
en de andere een meer extensieve en waarvan de algemeene markt- 
prijs bekend is, zoo ook hunne chemische samenstelling. 
Met behulp van deze gegevens, waaruit zich twee vergelijkingen 
met twee onbekenden laten afleiden, kan nu de waarde van de 
stikstof en de koolhydraten berekend worden en hiermede ook de prijs 
van elke andere voederstof, mits hare chemische samenstelling be- 
kend is. Dikwijls heeft men aan de chemische samenstelling alleen, 
niet genoeg om de waarde vast te stellen. 
De waarde van een voederstof wordt ook nog bepaald door de 
mate van verteerbaarheid der afzonderlijke bestanddeelen. 
