— 318 — 
zoogenaamde zoösporen, die, ten getale van 20 tot 30 wor- 
den gevormd in conidieën, afgesnoerde toppen der schim- 
meldraden, die zich buiten de opperhuid der aangetaste 
vruchten verheffen. Deze zoösporen hebben het vermogen 
in een druppel water (regen of dauw) snelle, zwemmende 
bewegingen te maken, terwijl het dezelfde vloeistof is, die 
den wand van het conidium doet openbarsten en bijgevolg 
de zoösporen doet vrij komen. De bewegelijkheid der laatste 
is intusschen slechts van korten duur; zij komen spoedig 
tot rust en beginnen dan te kiemen. 
Daar de afmetingen der conidieën zóó gering zijn, dat zij 
gemakkelijk, zelfs door den wind, worden vervoerd en zij 
bovendien in grooten getale worden gevormd, ligt het voor 
de hand, dat de vermenigvuldigingskracht van de schim- 
melplant zeer groot is. Bovendien zijn de voorwaarden 
voor de kieming der zoösporen hoogst eenvoudig en is een 
weinig vochtigheid alles, wat zij verlangen. 
Spoedig na de kieming treden de schimmeldraden in het 
weefsel der plant, zij verspreiden zich daarin, doen het zwart 
worden en dooden het en komen eindelijk weder boven 
de oppervlakte te voorschijn om nieuwe conidieën te vormen. 
Behalve deze wijze van voortplanting is er nog eene andere, 
die het aanzijn geeft aan oösporen, kleine lichaampjes, die 
het vermogen bezitten, jaren lang een latent leven te 
leiden en daarom een groot gevaar opleveren voor het 
telkens weder uitbreken der ziekte. Het aantal dezer 
oösporen, die als producten eener geslachtelijke vermenig:- 
vuldiging zijn op t@ vatten, is zeer aanzienlijk en kan een 
honderdduizendtal per vierkanten Centimeter bedragen. 
Hun gewone lot is, op den grond te vallen, vanwaar zij 
gemakkelijk door menschen en dieren worden vervoerd, 
om hier of daar eene goede gelegenheid tot ontkieming 
te vinden. 
Het is eigenaardig, dat deze schimmelplant, die bij andere 
planten bijna uitsluitend de blaadjes der zaailingen aantast, 
bij de cacaoplant juist alleen op de vruchten woekert. 
