zoovele alleraardigste kijkjes opleveren. In de buurt van 
Alang voert het pad langs verscheiden tuintjes, waar pi- 
sang, bataten, cassave, sirih, areng, suikerriet en een Helconia, 
denkelijk H. bweeinata RxB., wier bladeren om in te pakken 
gebruikt worden, waren aangeplant. | 
Te Alang werden wij verwelkomd door den regent 
M. J. E. Parry, een opgewekten, eenigszins zwaar- 
lijvigen en reeds bejaarden man, wiens gast wij verschei- 
dene dagen zouden zijn en van wien wij, ook vóór 
en na ons verblijf, zeer .veel hulp en vriendelijkheid 
ondervonden. Hij vervulde zijn betrekking van regent 
te Alang reeds gedurende 87 jaar, behoort tot de meest 
ontwikkelde zijner collega’s en heeft meer invloed op 
het volk dan de meesten dezer. Het goede, dat hij tot 
stand wist te brengen, werd dan ook door de regeering 
erkend door de toekenning der gouden ster voor verdienste 
en den wandelstok met gouden knop. 
Alang is een groote, christelijke negorij van 1500 inwo- 
ners en de standplaats van een hulpprediker. Van de 
bevolking worden verschillende registers bijgehouden, o.a. 
een stamboek van alle werkbare mannen. Het plaatsje 
ligt aan zee en is gedeeltelijk tegen de heuvels aange- 
bouwd. Behalve de wegen, die evenals in de meeste 
andere negorijen zeer goed onderhouden zijn, is Alang 
de eenige negorij op Ambon, waar ik iets zag van open- 
bare werken. Het voornaamste daarvan is wel een reus- 
achtige trap, die het benedengedeelte met het bovendeel 
verbindt. Vroeger ging de weg hier over vooral bij 
regen zeer glibberige rotsen, zeer ten ongerieve van de 
hooger wonende bewoners. Om daarin verbetering te bren- 
gen werd eerst getracht treden in den steen uit te houwen, 
doch toen dat onmogelijk bleek, werd besloten er een trap 
overheen te metselen. Koralen en steenen werden vier- 
kant gehouwen, kalk gebrand en zoo werd in twee jaar 
tijds de trap voltooid, die ongeveer 80 treden telt en 81/, 
M. breed is. Aan weerszijden is ze door een muurtje be- 
