— 384 — 
„toebo, die in het wild groeit en ook heel veel gekweekt 
„wordt door de inlanders, om daarmede de visschen in 
„kalis en sawah’s te bedwelmen. Ware dit het eenige 
„kwaad, dat die plant de visschen aandeed, men zou geen 
„vrees behoeven te hebben voor het uitsterven van de 
„zoetwaterbewoners. Maar deze bezwijken onvoorwaar- 
„delijk aan de gevolgen van de aanraking met een vocht, 
„waarin die plant hare sappen heeft opgelost. Ik woonde 
„persoonlijk zoo’n vischvergiftiging op groote schaal bij en 
„geef u de verzekering, dat op dien dag de bevolking van 
„+ 3 kampongs, verspreid over eene uitgestrektheid van 
„6 palen, goed beladen met visch huiswaarts ging. Een 
„dag of twee daarna ontmoette ik bij toeval een desahoofd 
„van een desa 15 paal verder aan de kali gelegen. Hij 
„beklaagde zich bij mij over sterfte onder het hoornvee 
„en paarden aan eene ongekende ziekte. Ik vroeg hem 
„toen, of hij geen visschen had zien drijven in de kali, 
„waarop ik een bevestigend antwoord ontving met de toe- 
„lichting, dat ze reeds in staat van ontbinding verkeerden 
„en hier en daar aan den kant dreven. Ik zocht dus ver- 
„band tusschen die onbekende ziekte onder het vee en die 
„djënoe” 
„Mogelijk bestaat tegen het gebruik van djënoe een straf, 
„doch is zij blijkbaar nimmer in toepassing gebracht, daar, 
„zooals ik heb kunnen nagaan, bijna in elk streek deze visch- 
„vergiftiging in praktijk wordt gebracht en oogluikend wordt 
„toegelaten…” 
„Hoog noodig zal het dus zijn, op dit punt strengere 
„maatregelen te nemen, en vooral de desahoofden strengere 
„prentahs te doen geven en hen, waar zij nalatig blijven 
„in het aangeven van overtredingen daartegen, te straffen.” 
„Ook zal het effect sorteeren, die plant zooveel mogelijk 
„te laten uitroeien en een straf te stellen op het kweeken 
„ervan.” 
Omtrent de dj#noe of toeba djénoe zegt Fiuer sub no. 8897 
in zijn Plantkundig Woordenboek, 2° druk 1888: 
