— 340 — 
ook wel als heiningen. De zaden zijn in een doosvrucht 
gevat, terwijl de boom, ofschoon zelden zoo forsch ont- 
wikkeld, vooral wat den vorm van bladeren aangaat, sterk 
aan de bekende lobi-lobi (Flacourtia) herinnert, — alleen is 
het loot wat ijler. 
Omtrent de songgom, welke als vischbedwelmer in waarde 
op de kemalakian volgt, wordt het navolgende geciteerd 
uit een op pag. 176 dl. XXIX der Mededeelingen over- 
nomen rapport uit Soekapoerakolot. 
„Van dezen boom berut men de wortels of den bast 
om er visch mede te bedwelmen. Te dien einde worden 
de wortels of de bast fijn gestampt en in de rivier ge- 
worpen, waar men denkt te visschen.” 
Aangaande de z.g. toewalëting, bij de Soendaneezen wel- 
bekend, treft men op pag. 174/5 van GreEsHOFr’s 2e deel 
de mededeeling aan, dat uit de vele in 1897 ingekomen 
verslagen betreffende Indische vischvergiften, de alge- 
meenheid blijkt van. deze bedwelmende plant. In Soeka- 
poerakolot wordt de wortel (bast) evenals de bladeren van 
kilangit fijn gestampt en met klei vermengd; zulks om 
het zinken te bevorderen. Volgens het rapport van Ban- 
tam veroorzaakt het gebruik van met léténg vermengd 
water braking en duizeling, heeft het zelfs den dood ten- 
gevolge. 
Bij gebrek aan beters stelt men zich in de Preanger 
ook wel tevreden met een soort heesterachtig onkruid met 
langwerpig smalle bladeren en min of meer vleezige stengel- 
deelen. tjatjabean geheeten en dat op drassige gronden, ook - 
op vochtige sawahs zelfs reeds eenige dagen na den pa- 
disnit groeit. Wegens de zooveel minder sterke werking, 
vindt deze tjatjabean echter alleen toepassing, om kleinere 
wateren, als sawahleidingen en plassen, af te visschen. 
Hoewel het gebruik van ontplofbare stoffen in de prak- 
tijk uit den aard der zaak vrij wat eenvoudiger moet zijn 
dan het aanwenden van bedwelmende middelen, daar deze 
nog eene zekere bereiding moeten ondergaan, zoo geeft de 
