BER 
Het verbod, dat er in de maanden Juli t/m October: 
gevischt wordt, beoogt blijkbaar de bescherming in een’ 
tijd, gedurende welken de visch die het meest noodig heeft. 
De genoemde maanden toch vallen met den oostmoesson 
samen. Dan is de waterstand dikwerf zoo laag, dat de 
visch geen ander heenkomen heeft en zich met zeer beperkt. 
terrein moet tevreden stellen. Maar er is meer. In de 
laatste helft van de opgegeven periode treedt de rijtijd in, 
als wanneer de kuiters, zoekende maar eene geschikte 
plaats voor hare kuit, zooals de Soedanees het zegt lindeuk, 
d. 1. mak, niet zoo schuw zijn. In de vergunning om in 
deze periode gebruik te maken van lijnen en hengels, ligt. 
de overtuiging opgesloten, dat met deze vischtuigen toch 
niet meer dan een enkel schamel vischje valt buit te maken. 
De vischvangst geheel te verbieden, zou trouwens niet 
aangaan. Hierdoor zou het doel voorbijgestreefd worden 
en zou men der bevolking, voorzoover deze een bestaan 
vindt in het visschersbedrijf noodeloos moeielijkheden in 
den weg leggen. Van daar dan ook, dat gedurende de 
overige maanden van het jaar d.i. in November t/m Juni, 
vallende buiten den rijtijd, als wanneer de rivieren ten- 
gevolge van de regens voldoende water bevatten, het vis- 
schen niet verboden is, — maar dan toch in verband met. 
de kortzichtige wijze van vischvangen niet anders dan met. 
gebruik making van de met name genoemde werktuigen, 
waarvan de maximum grootte, zoomede de minimum maas- 
en latwijdte zijn aangegeven; en zulks opdat er zoo min 
mogelijk jonge visch worde bemachtigd. 
Mag de verordening bij eene oppervlakkige beschouwing 
al den indruk geven van een eenigszins autocratischen of 
belemmerenden maatregel tegen het visschersbedrijf —, 
wie geen vreemdeling is in de Preanger-toestanden, zal niet. 
kunnen ontveinzen, dat hier noch van het een noch 
van het ander sprake kan wezen. De vischvangst, zooals 
zij in dit gewest wordt uitgeoefend, kan geen aanspraak 
maken op de benaming van bedrijf. Men neemt haar als 
