— 857 — 
De lak-schildluis is minder kieskeurig dan haar boven 
besproken verwante, wat betreft de keuze van de plant, 
waarop zij zich vestigt; een groot aantal boomen, tot 
de meest verschillende familiën behoorende, kunnen haar 
tot woonplaats dienen. Zoo leeft zij op Hicus-soorten 
(Artocarpeae', Schleichera trijuga Wi1LLp — „kesambi’’ —, den 
lakboom bij uitnemendheid (Sapindaceae), Butea frondosa 
Roxs, (Leguminosae), Combretum Boveti PreRRE (Combretaceae), 
Aleurites moluccana Wi1LLp (Euphorbiaceae) enz. 
De levenswijze van het lak-insect vertoont veel over- 
eenkomst met die van Coccus cacti. Spoedig na de geboorte 
hechten de wijfjes zich met de mondwerktuigen aan de 
schors van de takken der voedsterplant, worden daar 
bevrucht — waarop de mannetjes te gronde gaan — en 
brengen ten slotte een groot aantal levende jongen ter 
wereld. Een bijzonderheid is echter, dat hier de wijfjes 
zich tijdens haar leven geheel omhullen met een bruin- 
roode harsmassa, van welke het nog niet geheel vaststaat, 
of zij te beschouwen isals een uitscheiding van het dier 
zelf, of wel als een secretieproduct van de plant, onder 
den invloed van den door het insect teweeg gebrachten 
prikkel gevormd. De kleurstof, die verder in het inwen- 
dige van het dier ontstaat, zou een product zijn van de 
ovariën; de, rood gekleurde, jongen voeren, wanneer ze 
ter wereld komen, een groot deel van deze kleurstof mee, 
zoodat ook hier het hoogste kleurstofgehalte kort vóór 
dit tijdstip valt. 
De in grooten getale naast elkaar in hun omhulsel 
ingebedde lakinsecten vormen korsten van afwisselende 
dikte, die wanneer ze als zoodanig, nog op de, in stukken 
gebroken, takken vastgehecht, in den handel gebracht 
worden, den naam van „stoklak” dragen. Wordt de 
oorspronkelijke harsmassa van de takken afgenomen, door 
herhaald kneden met koud water van de daarin oplosbare 
bestanddeelen gezuiverd en gedroogd, dan spreekt men 
van „lak in korrels.” „Schellak” eindelijk wordt verkregen 
