— 358 — 
door het ruwe product in kokend water te smelten, door 
doeken te persen en in dunne lagen te laten drogen. 
Schellak is dus de zuiverste vorm van lakhars, daar hier 
de in water oplosbare bestanddeelen grootendeels, de resten 
van insecten en takfragmenten geheel verwijderd zijn. 
In overeenstemming hiermede wordt het harsgehalte van 
schellak op 91 pCt. aangegeven, terwijl het bij de beide 
andere vormen resp. 68 en 88.5 pCt. bedraagt. Om schel- 
lak te „bleeken” en daardoor de bijna witte stof te ver- 
krijgen, welke als grondstof voor vernissen gezocht is, 
wordt het in natronloog opgelost en de vloeistof door 
een stroom van chloor ontkleurd, waarop men door mid- 
del van een zuur het schellak uit de oplossing afscheidt 
en het lichtgele neerslag in stangen uitrolt. 
Bij de zooeven vermelde zuivering van de natuurlijke 
lak-korsten door extractie met water, gaat in dit vocht 
o.a. een groot deel van de roode kleurstof in oplossing. 
Verdampt men nu de vloeistof tot droog, dan wordt 
het praeparaat verkregen, dat den naam lac-dye draagt 
en in vroeger dagen in belangrijke hoeveelheden uit 
Eng.-Indië werd uitgevoerd om als verfstof te dienen; 
thans is die uitvoer gestaakt, daar ook lac-dye in den strijd 
tegen de teerkleurstoffen het onderspit heeft moeten delven. 
Het kleurend bestanddeel van lac-dye heeft den naam 
laccaïnezuur gekregen en wordt als zeer na verwant, 
zoo niet identisch met het carmijnzuur uit cochenielje- 
beschouwd. 
Behalve lac-dye is nu echter in lak nog een andere 
kleurstof aangetroffen, het erythrolaccine nl, hetwelk in 
zuiveren staat goudgele plaatjes vormt, onoplosbaar in 
water, gemakkelijk oplosbaar in aether, alkohol, chloroform 
en benzol, In alkali-houdend water levert deze stof een 
violette oplossing; ook de onoplosbare loodverbinding heeft. 
een violette kleur. Tscuirom, die het erythrolaccine afzon- 
derde en bestudeerde, verrichtte tevens uitvoerige onder- 
zoekingen over de hars, die het hoofdbestanddeel van lak 
