— 359 — 
uitmaakt; op de resultaten van dien arbeid behoeft hier 
niet te worden ingegaan. 
Keeren wij na deze uitweiding tot het gala gala-onder- 
zoek terug. Het feit, dat de door extractie met water 
bereide kleurstof de eigenschappen van carmijnzuur en 
laccaïnezuur vertoonde, moest al dadelijk het vermoeden 
doen rijzen, dat men hier met een lak-achtig product zou 
kunnen te doen hebben. Te meer grond kreeg dit vermoe- 
den, toen bevonden werd, dat het aether-extract — zie boven 
— een roodgeel gekleurde stof bevatte, die wel is waar niet 
zuiver, niet kristallijn werd afgescheiden, maar overigens 
de even vermelde eigenschappen van erythrolaccine bezat. 
Zekerheid werd ter zake verkregen door een nauwkeurige 
bezichtiging van het materiaal, waaruit gala gala bereid 
wordt. Dit vormt nl. een samenhangende, uitwendig hob- 
belige, roodbruin tot bijna zwart gekleurde massa, die in 
een laag van eenige m.M. dikte den tak bedekt. De ver- 
hevenheden van deze harslaag worden veroorzaakt door 
in grooten getale naast elkaar gezeten insecten, welke 
Dr. RacrBorsk1 als een soort van lakschildluizen herkende. 
Welke soort, is niet aan te geven; op Java komen, naar 
prof. ZIMMERMANN mij meedeelde, meerdere soorten voor, 
die nog niet gedetermineerd zijn. 
Wanneer men de verontreinigingen, die meestal in gala 
gala van den handel voorkomen afzondert — door extrac- 
tie met water en met alkokol — en onder het mikroskoop 
bekijkt, dan kan men duidelijk, behalve schorsfragmenten, 
ook restes van de insecten onderscheiden. 
Gala gala is dus inderdaad een lakhars, en de mieren 
zijn aan de bereiding ervan volmaakt onschuldig. Niet- 
temin zou het mogelijk zijn, dat er eenig verband bestond 
tusschen gala gala — of andere lakuitscheidingen — en de 
daarop veelvuldig aangetroffen mieren. De meening is ver- 
kondigd, dat in het bijzonder de roode mieren gevaarlijke 
vijanden van de lakluis zouden zijn, doch deze zienswijze 
wordt door andere waarnemers ten sterkste tegengesproken. 
