ET 
loren gaat, hier behouden blijft. Ik mis op het oogenblik 
de gegevens hoe die koude bereiding plaats heeft; het 
schijnt echter nog op bescheiden schaal te geschieden. 
In Engeland bedoelt men met marmelade alleen het 
product bereid uit sommige soorten chinaasappelen, die 
met de dunne schillen zoolang gekookt worden tot het ge- 
heel een geleiachtig aanzien krijgt; alle andere uit vruchten- 
moes bereide stoffen noemt men jams. Op het vasteland 
geeft men er een andere beteekenis aan, bij ons zoowel 
als in Duitschland noemt men marmeiade de van vruch- 
tenmoes bereide conserven, terwijl wij door gelei verstaan 
het uitgeperste en ingekookte vruchtensap. 
In Europa is het gemakkelijker een installatie voor het 
bereiden van jams enz. te maken, daar men daar weet 
welke speciale vruchten er het geschiktst voor zijn en hoe 
die bereid moeten worden, het maken van jams van tro- 
pische vruchten is echter nog iets nieuws; slechts van een 
paar vruchtensoorten begint iets op de Europeesche markten 
te verschijnen. In de eerste plaats noemen wij de z. g. 
‘Guajava-gelei, die van djamboe bidji bereid wordt, deze 
valt zeer in den smaak en heeft zeker eene goede toekomst; 
van geconserveerde tropische vruchten kunnen wij op de 
ananas wijzen, waarvan er uit Singapore heel wat naar 
Europa verzonden worden. Er worden hier echter van 
verschillende vruchten zeer goede geleien voor huiselijk ge- 
bruik bereid en deze methode op groote schaal toegepast 
kan eene toekomst hebben. Er is echter nog geen goed 
begin gemaakt, de Vereeniging voor „Ooftteelt’ meende 
het daarom nuttig door het uitschrijven van eene prijsvraag 
de aandacht van belanghebbenden op de zaak te vestigen. 
Zij luidt aldus: 
PRIJSVRAAG 
„Uitgeschreven door de Vereeniging „Ooftteelt” voor de 
beste en volledigste verzameling voorschriften ter bereiding 
