OVER DEN INVLOED VAN BLAUWZUUR OP ZADEN. 
TowxseNp heeft dezen nagegaan, wat noodig scheen, omdat het 
gebruik van dit gas ter vernietiging van insecten, die de zaden 
aantasten, dagelijks toeneemt. Een reeks van proeven door hem 
genomen voerde o. m. tot de volgende conclusies. 
Droge zaden blootgesteld aan cyaanwaterstof in gastoestand in 
de gewoonlijk gebruikte verdunning (het gas uit 0.25 gram eyaan- 
kalium ontwikkeld, per kubieken voet) houden ’t zonder nadeel voor 
de kiemkracht uit voor den tijd noodig om schadelijke insecten te 
dooden. Stelt men de zaden echter gedurende acht maanden aan 
de werking van dit gas bloot in sterker concentratie (1 gram cyaan 
kalium per kub. voet) dan kiemen zij niet meer. 
Laat men droge zaden vijftien tot zestien dagen in cyaanwater- 
stof verwijlen (0.33. gr. eyaankalium per kub. voet) dan wordt 
de kieming en de ontwikkeling van de kiemplant bespoedigd, echter 
niet in die mate, dat er praktisch voordeel mee te behalen is. 
Vochtige zaden zijn veel gevoeliger. Deze lijden reeds sterk in 
drie uren, tenzij men ze dadelijk na afloop der proef afwascht. 
5 
(Bot. Gazette, April 1901.) 
OVER EEN IN SCHENCKIA BLUMENAVIANA VOOR- 
KOMEND CHROMOGEEN, DAT EEN KARMIJN- 
ROODE KLEURSTOF GEEFT. 
De Rubiacee Schenckia blumenaviana Kscu., uit Brazilië af komstig, 
heeft donkergroene blaren, welke, indien ze afsterven, zich rood 
kleuren. Wondt men een blad, dan neemt de gewonde plaats na. 
1 — 2 dagen een roode kleur aan. Door de blaren in chloroform- 
damp te dooden en ze na 24 uren met alkohol uit te trekken, kan 
men een prachtig roodgekleurd praeparaat verkrijgen. Prof. Morrscu, 
die deze eigenschap van genoemde plant ontdekte, neemt aan, dat 
naast het chromogeen een fermentachtig lichaam voorkomt, dat de 
