— 428 — 
die van den bladsteel uit in het blad’ 
intreden en wel loopt, zooals men 
gemakkelijk met het bloote oog kan 
waarnemen, een betrekkelijk dikke 
streng van hier uit rechtuit naar 
den top van het blad. Van deze 
streng gaan verder naar beide zijden 
iets fijnere strengen uit, die zich dicht 
Sig ef bij den rand van het blad weer met 
ag WE elkaar vereenigen. Tusschen deze 
E strengen bevinden zich dan nog fij- 
Fig. 2. Epidermis van de nere, die allen met elkaar in verband 
benedenzijde van het blad van staan en wij kunnen dus de nervatuur 
boven gezien, met 3 huidmond- zeer goed met een groot stroomsys- 
Jes. 200 maal vergroot. teem vergelijken, dat zich ook met 
zijne langzamerhand fijner en fijner wordende vertakkingen over 
eene groote streek uitbreidt. 
Terwijl nu echter door een stroom slechts water naar de zee 
wordt heengeleid, heeft in de nervatuur eene dubbelde beweging 
plaats; namelijk eensdeels worden daardoor het door de wortels 
opgenomen water en de daarin opgelosde anorganische stoffen naar 
alle gedeelten van het blad geleid en anderdeels worden door de 
nervatuur ook de door de groene cellen gevormde organische stoffen 
naar den stam gevoerd, om van hier uit naar die plaatsen te worden 
overgebracht, waar zij verbruikt moeten worden, dus vooral naar 
de toppen der takken en wortels, de jonge vruchten enz. 
De vaatbundels bestaan, zooals onze figuur, die eene dwarsdoor- 
snede van eene zijnerf van de eerste orde bevat, doet zien, uit zeer 
verschillende elementen, waarvan de eene dikke, de andere dunne 
wanden bezitten. Van deze komen nu de eerste in hun fijnere 
structuur, die wij hier niet uitvoeriger willen bespreken, met de 
elementen van het hout overeen, terwijl de cellen met dunne wanden 
voor het grootste gedeelte dezelfde structuur bezitten als de schors 
cellen. 
Het mikroskopisch onderzoek der blorokzieke planten. 
Wanneer men een blorokziek blad, dat de bovenbeschreven. 
verkleuring vertoont, met eene loupe van boven beschouwt, 
