B aen 
geeft daarentegen veel vruchten, die zoet zijn, maar niet 
altijd even sappig; bij overvloed van kali, groeit de boom 
niet krachtig, de vruchten zijn echter saprijk, zoet en geu- 
rig. Geen dezer stoffen alleen heeft eene goede uitwer- 
king op de planten, zij completeeren elkaar en eerst door 
samenwerking der drie genoemde voedingsbestanddeelen 
kan men gunstige resultaten verwachten. 
Indien men bijzonder rijkdragende variëteiten plant, de 
klimatologische omstandigheden gunstig zijn en men door 
voldoende drainage oogsten krijgt, die grooter zijn dan 
bovengenoemde, moet er ook zwaarder bemest worden. 
Dragen daarentegen de boomen om een of meer redenen, 
waaronder vooral droogte en onvoldoende drainage genoemd 
kunnen worden, minder vruchten, dan kan de hoeveelheid 
mest ook verminderd worden. 
Voor stikstofmest kan zoowel ammoniumsulfaat als 
natriumnitraat genomen worden, in algemeenen zin is 
zulks voor de plant hetzelfde, het komt in deze meer op 
den grond aan. Eerstgenoemde meststof is het best voor 
lichte gronden of voor die waarin nog organische bestand- 
deelen gevonden worden; terwijl de laatste beter is voor 
zwaardere gronden. Van de phosphorzuur bevattende 
mestsoorten kan de voorkeur gegeven worden aan super- 
phosphaat; slechts in gipshoudende of laaggelegen gronden, 
waarin nogal organische stoffen zijn kan Thomas-phos- 
phaat toegepast worden. Onder de kalizouten is het onver- 
schillig of men kaliumsulphaat of chloorkalium neemt, 
ofschoon sommigen beweren, dat eerstgenoemd zout een 
beteren invloed op de kwaliteit der vruchten uitoefent. 
In gronden met weinig kalk werkt vooral gips gunstig. 
De djeroekboom heeft nogal kalk noodig; men berekent, 
dat onder gewone omstandigheden bij een goeden oogst 
der oranjeboomen, er jaarlijks 250 K.G. kalk per H. A. 
opgenomen wordt. Het is duidelijk, dat in kalkarme 
gronden, de wortels moeite hebben deze hoeveelheid mach- 
tig te worden; ook werkt het zwavelzuur van de gips 
