— 464 — 
de afdeeling Limbangan daarvoor werd aangewend. Nog 
anderen verzekerden, dat de bevolking van Zwid-Cheribon, 
met name van de afdeelidg Galoeh (Tjiamis) er reeds mede 
bekend was, toen men de zaak ongeveer in 1860 in de 
Preanger beproefde — waarmede men te kennen wilde geven, 
dat het gebruik van daar zou zijn ingevoerd. Uit het 
voorwoord tot Horre's „Handleiding voor de teelt van zoetwa- 
tervisch”’ blijkt echter, dat de schrijver reeds in 1861 een 
dergelijk werk had samengesteld, waaruit op te maken 
valt, dat de vischteelt op sawahs van vroegere dagteekening 
zijn moet dan de bevolking zich dat blijkt te herinneren. 
Voor de teelt op sawah’s wordt er geen andere visch- 
soort aangewend dan de goudvisch de z.g. laoek Emas. 
Of het dezelfde variëteit is, welke men, hoewel tegen- 
woordig minder dan voorheen, bijwijze van stoffeering op 
een bloemstandaard of dergelijke in een klein aquarium 
houdt, kunnen wij als leek niet beoordeelen. Wel weten 
wij, dat deze laatste niet zoo spoedig groot wordt als de 
op sawah’s geteelde. Mogelijk, dat hij zoo traag groeit, 
omdat hij zich vergenoegen moet met zulk eene beperkte 
ruimte. Voorts meenen wij ons te herinneren, dat hij: 
ter wêerszijden van den buik even achter de kieuwope- 
ningen een lang spitsafloopend bewegelijk en buigzaam 
aanhangsel heefs, hetwelk aan knevels of voelhorens her- 
innert. Wijders zijn staart- en zwemvinnen in verhou- 
ding tot de afmetingen van het lichaam veel grooter dan 
bij de in de Preanger op sawah’s geteelde variëteit. 
In den bij Horre’s Handleiding behoorenden staat van de 
voornaamste zoetwatervisschen, al dan niet geschikt voor 
de bevolking van vijvers, rivieren, of rawa’s, wordt een 
28-tal grootere en kleinere soorten opgegeven. 
Omtrent den zooeven genoemden goudvisch of goudkar- 
per ((Cipryma flavi pumis) wordt uit dat overzicht ontleend, 
dat er roode, groene en witte zijn en de beide eerste 
voor de beste doorgaan. Alleen heeft de roode tegen 
zich, dat zijne kleur hem gemakkelijk aan dieren en 
