— 465 — 
roofvogels verraadt. De witte is minder goed. Er zijn 
ook bastaardsoorten (gevlekt); voorts een soort met groote 
staart-en zwemvinnen, koempaj. De goudvisch vermenig- 
vuldigt zich gemakkelijk en spoedig. In lagere en dus 
warme streken schiet hij tweemalen in het jaar kuit (*) 
Hij wordt spoedig groot na 6 à 8 maanden reeds 14 
{bedoeld wordt blijkbaart) voet, na 1 jaar circa 1 voet. 
In volwassen staat is hij 2 à 3 voet lang en 4 à 5 duim 
breed. Hij leeft zoowel in helder als in troebel en 
stroomend of stilstaand water. In zuiverder water is 
het vleesch beter; ook in rivieren tiert hij goed. Voorts 
houdt hij van zand- en moddergrond. Zijn voedsel 
bestaat uit waterplanten, papaja- en oebibladeren, gras, 
insecten, rijst, oliekoek, zemelen. Hij is bijzonder geschikt 
voor de teelt, en heeft nog het voordeel, dat hij een taai 
leven heeft, zoodat hij zich gemakkelijk over verre afstan- 
den laat transporteeren. Ook eigent hij zich bijzonder voor 
de teelt op sawahs. 
In het westelijk deel van de Preanger en met name in 
de afdeeling Tjiandjoer, doeh ook in het Bandoengsche 
geeft de bevolking de voorkeur aan de gelijkmatig oranje- 
of roodgekleurde variëteit. In Limbangan en schier overal 
elders wordt de groene aangeprezen, noemt men het vleesch 
smakelijker en vettig (pèlêm — Jav. goerih). Wanneer hij 
nog niet volwassen is, zijn de schubben van deze variëteit 
vaal wit; gaandeweg worden zij al donkerder totdat zij 
bij de oudere individuën in een blauwachtig waas over- 
gaan. Aan de buikzijde zijn de schubben lichter gekleurd 
dan aan den rugkant. 
Wel wordt hier en daar beweerd, dat men bij wijlen 
ook fawas (in HoLrE's overzicht onder No. 5 Barbus gomo- 
ratus genoemd) in sawahs teelt; maar door velen wordt 
dit tegengesproken, op grond, dat deze visch buitengewoon 
schuw van aard is, zich niet hecht aan de plaats, waar 
hij ingebracht wordt, doch gaarne wegzwemt, daarenboven 
(*) Vergelijk wat verder hierover in dit opstel wordt vermeld. 
