— 471 — 
Voorts zijn landkrabben of keujeup (Jav. emped) een zeer 
lastige plaag. Zij voeden zich wel is waar niet met visch, 
maar boren hier en daar gaten in de sawahdijkjes, waar” 
door lekken ontstaan, en een deel van den visch ontsnapt” 
In de nabijheid van kampoengs zijn het eenden en gan- 
zen, die op den visch afkomen, vooral als deze nog klein 
is. Later, tegen den tijd, dat hij groot genoeg is voor de 
consumptie, heeft men last: over dag van kiekendieven 
(heulangs), 1) des nachts van uilen (hingkik). Maar ook 
reigers en andere watervogels, als de fraai gevederde 
manoek: hoerang, tjakakak enz. zijn onwelkome gasten ter 
plaatse waar visch geteeld wordt. 
Ligt de sawah nabij wildernis of heeft de daarlangs 
stroomende waterleiding of rivier een diep bed met steil 
afloopende begroeide oeverkanten, zoo heeft men met de- 
sero te kampen, een vischotter, die zich in gaten in deze 
moeielijk te bereiken oevers nestelt. 
Men tracht deze sero’s te weren door het aanbrengen 
van geraasmakende bamboezen werktuigen welke door het 
water in beweging worden gebracht evenals men bij padi- 
aanplantingen doet met vogelverschrikkers, om de groote 
verscheidenheid van rijstdiefjes, varkens en andere ongewen- 
schte gasten af te weren. Maar gelijk het daar gaat zoo 
gebeurt het ook hier: wanneer de aangebrachte werktuigen 
eenigen tijd hebben dienst gedaan, raken de otters er aan 
gewend en bekommeren zij er zich weinig meer om. 
Onder de evenbedoelde werktuigen wordt in de eerste- 
plaats de batokngisang genoemd. Deze bestaat uit den 
harden dop van een halven klappernoot, die aan een hori- 
zontaal latje gehangen wordt aan twee touwtjes, welke- 
in één gaatje in den rand tezamen komen. Deze dop 
hangt met de holle zijde onder een waterstraaltje, dat 
1) Om deze heulangs van de sawah af te houden steekt de Soenda 
nees op de hoekpunten of hier en daar in het sawahvak lange bamboes- 
staken in den grond, aan welker boveneinden oude manden zijn beves— 
tigd om rijst te stoomen. koekoesan. 
