— 506 — 
Melkkistjes, tot op de helft verlaagd, met eenige gaten in 
den bodem, zijn daarvoor zeer geschikt. 
Men plaatst ze op steenen op een beschutte plaats, en 
vult ze met verganen mest of bladaarde. 
Het zaad strooit men er vrij dicht op uit, en bedekt dit 
met een heel dun laagje fijne aarde. 
Elken avond wordt het uitgezaaide begoten met een fijnen 
gieter, en zoolang het zaad nog niet ontkiemd is, worden 
de bakjes met pisangbladeren bij zonneschijn toegedekt. 
Ik dek ze gewoonlijk toe om acht uur, en maak ze open 
om vijf. 
's Nachts moeten de kweekbakjes altijd ongedekt zijn. 
Die bakjes zijn noodig, om ze bij harden regen onder 
dak te kunnen brengen. 
Binnen één week is het zaad van salade, andijvie en 
zuring ontkiemd. Selderie duurt langer, soms veertien dagen, 
peterselie veel langer, bijna een maand, prei ouk een dag 
of acht tot tien. 
Zoodra de zaden ontkiemd zijn, is het toedekken der 
bakjes niet meer noodig. ’t Is dan wel noodig bij helderen 
hemel ze ’s morgens ook nog eens te begieten. Dit begieten 
geschiedt met een uiterst fijnen gieter; want bij te dikke 
stralen vallen de teere plantjes om en staan niet meer op. 
Ze sterven bij den wortel af. 
Veertien dagen na de ontkiening zijn bovengenoemde 
bladgroenten geschikt om overgeplant te worden. 
De bedden, daarvoor aangewezen, worden flink bemest 
met verganen mest. Die mest wordt er bovenop gegooid 
en dadelijk flink door den grond gewerkt. 
Mest is gemakkelijk te verkrijgen. Ik betaal voor twee 
petroleumblikken één cent, en doe op elk bed tien blikken, 
soms meer. 
Hoe meer mest, hoe beter. Bladgroenten houden van 
veel mest, maar verganen of bijna verganen. Achter elke 
dessawoning liggen hoopen mest; er is dus wel aan- 
komen aan. 
