— 507 — 
Als de mest flink door den grond gewerkt is, wordt het 
bed begoten, en men begint met planten. De beste tijd 
daarvoor is ’s avonds om vier uur; doch ook ’s morgens 
en over dag kan het wel, als men elk plantje maar dadelijk 
toedekt met een stukje pisangstam, dat er schuin boven 
wordt gezet, zóó, dat de schaduw op het plantje valt, op 
het heetst van den dag. 
Zoo ijselijk nauwkeurig behoeft dat echter niet. Na 
3 à 4 dagen kan men het plantje ongedekt laten. Bij 
voldoende begieten gaat geen enkel plantje dood, tenzij 
er larven zijn, die de wortels afknagen. Dit gebeurt nog 
wel eens een enkele keer. De plantjes zet men 20 cM. 
van elkaar en neemt ze voorzichtig uit het kweekbakje. 
Angstvallig behoeft men daarmee niet te werk te gaan; 
salade andijvie, zuring, Busselsch witlof, peterselie en 
selderie kunnen wel een duw verdragen. 
Ook het beschutten der plantjes is niet volstrekt noodig 
als men ze dan maar tweemaal begiet, ’s morgens en 
Savonds: 
Staan ze goed frisch, dan is eenmaal per dag begieten 
woldoende, en bij flinken wasdom kan men volstaan met 
om den anderen dag te begieten. 
Bij regen is begieten van zelf geheel overbodig, maar 
regen, vooral zoo’n echte Indische regenbui, is niet ge- 
wenscht, in de meeste gevallen fataal. 
Prei en biet kan men ook in bakjes uitzaaien. 
Dit is zelfs gewenscht, zoolang er nog kans van regen is. 
Biet komt gewoonlijk vlug en goed op, en zoodra het 
plantje er twee blaadjes bij gekregen heeft, is het geschikt 
om overgeplant te worden. 
Biet heeft ook mest noodig, maar niet in die mate als 
de bladgroenten. Losse, flink omgewerkte grond is nood- 
zakelijk voor biet, en het overplanten eischt veel voor- 
zichtigheid, wil men mooie, lange, rechte biet. 
‘tIs gewenscht, dat de wortel van de biet bij het over- 
planten niet breekt, en niet krom in den grond komt. 
