— bil — 
Goed bemeste bedden zijn weer noodig. Men poot het 
zaad uit op afstanden van 60 cM. en doet in elk kuiltje 
2 of 3 pitten. ’t Zaad komt prachtig op. ’t Begin is ook 
mooi, maar de meeste planten krijgen veel te vlug bloemen, 
groeien niet uit, geven kleine vruchten en sterven af. 
Komt er regen, dan smelt alles weg en na l of 2 dagen 
is alles verrot. De bladeren schijnen bedekt te worden 
met een soort schimmel. 
Toch heb ik wel eens prachtige resultaten gehad- 
’t Vorige jaar had ik een pompoen van meer dan 1 M. 
omtrek en ook dit jaar een bed met augurken, die prachtig 
groeien en welig dragen. 
Ik heb hier Europeesche zaden op het oog. Iemand, die 
van komkommers houdt, zou ik aanraden de Indische te 
kweeken. ’t Is een dankbare plant die gemakkelijk groeit, 
geen zorg vereischt en een rijke oogst geeft. De Indische 
komkommer klimt graag. 
Boonen, erwten, peulen zijn ook dankbare planten, maar 
kunnen ook al weer niet tegen zware regens. Men sukkelt 
bij boonen vooral met slecht zaad; elke boon met een klein 
vlekje is als pootboon niet geschikt. Ze ontkiemt wel, 
groeit zelfs een kort oogenblik, maar sterft spoedig af. 
Wees dus verbazend nauwlettend op uwe pootboonen. 
Ook heb ik opgemerkt, dat de boonen, vooral de fijne soorten 
flink de zon behoeven, doch niet graag wind hebben. 
In den Oostmoesson waait het veelal, vandaar dat het nog 
al moeilijk is een geschikte plaats te vinden. 
Op een flink, met verganen mest doorwerkt bed, worden 
de boonen gelegd op afstanden van 40 à 50 cM. De stokboonen 
in den vorm van een halve maan om den stok, de stamboonen 
in gaatjes, in elk gaatje 3. 
Na 4 à 5 dagen zijn ze ontkiemd. Men begiet matig, 
aanvankelijk elken dag, naderhand om de 2 of 3 dagen en 
begiet zoo mogelijk den grond en niet de planten. 
Bij de stokboonen zet men bamboes van 3 à 4 M. hoogte, 
Vooral moeten de boonen flink aangeaard worden. Na 
