— 515 — 
worden en zal er in de meeste gevallen wel iets tot ver- 
fraaiïing uit kunnen bekostigen. Op kleinere plaatsen is 
men in minder voordeelige omstandigheden. Men tracht 
zich daar soms te redden door eene kleine maandelijksche 
bijdrage van de ingezetenen te vragen. Deze bron van in- 
‚komsten vloeit echter niet altijd even mild, zoodat dan 
ook de meeste commissies gebrek aan fondsen hebben, 
zeker een gegronde reden om er weinig aan te doen. 
In Nederland en in veel andere landen behooren de be- 
graafplaatsen tot de competentie van de gemeentebesturen 
en ook hier zal met de invoering van dergelijke besturen, 
onder de vele zaken waarin verbetering gebracht kan wor- 
den, ook de toestand der begraafplaatsen behooren. 
Met verbazing zien we, dat het land, hetwelk den naam 
heeft de meest praktische bevolking te bezitten, het land, 
waar men zegt dat de „almighty dollar” regeert, niet slechts 
aan de spits staat van de beweging, die ten doel heeft 
een meer waardige rustplaats voor onze dooden te verschaf- 
fen, maar waar reeds heel wat op dit gebied is tot stand 
gebracht. De Yankees vormen een eigenaardig ras, als zij 
iets doen, doen zij het gewoonlijk goed en op groote schaal. 
Wij kunnen daarover het best, wat ons onderwerp betreft, 
oordeelen, door iets daarvan over te nemen uit „Möller'’s 
Deutsche Gärtner Zeitung’, waarin een reiziger zijne indruk- 
ken over de Amerikaansche kerkhoven mededeelt. 
In geen tak van tuinaanleg is in Amerika zoover afge- 
weken van de Europeesche traditie als in den aanleg en 
de behandeling van de begraafplaatsen. 
De geheel in parkstijl aangelegde kerkhoven, zooals die 
in de laatste helft der vorige eeuw in Amerika ontstaan 
zijn, hebben in de geheele beschaafde wereld bewondering 
en waardeering gevonden. In Europa begint men ze tot 
voorbeelden te nemen. De voordeelen, die zij, zoowel uit 
een sanitair- als uit een schoonheids oogpunt aanbieden, 
worden algemeen erkend. 
De eerste schrede in deze richting werd in Amerika ge- 
