— 533 — 
met bloemen van verschillende tinten, tusschen rose 
en steenrood, ook in de groeiwijze en in de kleur der 
bladeren is verschil te bespeuren. 
In de „Gartenflora,” Heft 15, dat onlangs verscheen, 
komt een afbeelding voor van twee zeer mooie Begonia’s, 
die wel wat op de onze gelijken en daarvan waarschijnlijk 
eene verbetering zijn. 
Het is de rosabloemige Begonia hybrida Gloïre de Lorraine 
en hare variëteit met witte bloemen B. h. Caledonia. 
Het zijn beide sterk vertakte plantjes met groene stengels 
en takjes, de laatste zijn aan de uiteinden iets rose, de 
bladeren zijn scheefhartvormig, bijna rond, met krachtige 
nervatuur en aan den bovenkant mooi matgroen, bloemen 
talrijk, meest mannelijk. 
B. h. Gloire de Lorraine werd door Vricror LEMOINE in 
Naney reeds in 1892 gewonnen, zij zoude ontstaan zijn 
uit eene kruising van B. Dregei en B. Socotorana. Zij 
verlangt in Europa eene plaats in de warme kas, en is 
daarom waarschijnlijk zeer geschikt voor ons klimaat. 
B. h. Caledonia is eene zuiver wit bloeiende variëteit, 
van eerstgenoemde, die in Engeland toevallig ontstaan is 
en blijkt zaadvast te zijn. De plant is even mildbloeiend 
als haar moederplant en is er vooral in groepjes geplaatst 
een waardige pendant van. 
Er zijn waarschijnlijk onder die laagblijvende heester- 
achtige Begonia’s nog wel andere soorten of variëteiten 
die op vakjes in de volle zon goed kunnen groeien en 
mooi kunnen bloeien. 
In de bovenlanden kan B. glabra goed voor bloemvakken 
dienen, wij hebben erin de bergtuinen te Tjibodas op 4500° 
altijd volop bloeiende perken van, de bloemen dezer Be- 
gonia zijn evenals die van veel andere planten in de bo- 
venlanden veel donkerder gekleurd dan in de benedenlanden, 
hier zijn zij zeer licht rose, boven donker rose. Zij worden 
nu ook hier op de bloemvakken beproefd, ik hoop er later 
de resultaten van te kunnen mededeelen. 
