— 51 — 
Omtrent het absorptievermogen van verschillende grondsoorten 
voor anorganische lichamen zijn talrijke onderzoekingen verricht. 
Vooral de voornaamste sto%en, als kali, ammoniak, natron, magnesia, 
phosphorzuur en ook kiezelzuur worden door den bodem vastgehouden, 
terwijl daarentegen zwavelzuur, salpeterzuur en zoutzuur weinig of 
niet geabsorbeerd worden 1). Indien bijv. in den grond wordt 
gebracht zwavelzure kali, heeft eene omzetting plaats en gewoonlijk 
vormt zich zwavelzure kalk. Bij een doorlatenden bodem wordt 
deze zwavelzure kalk naar de diepere lagen gespoeld en zoo gebracht 
buiten het bereik der tabakswortels. 
Bij kleigronden daarentegen heeft dit, vooral onder ongunstige 
omstandigheden (droog weer, slechte drainage) in veel mindere mate 
plaats; de zwavelzure zouten blijven in de bovenste lagen geabsor- 
beerd en met het water, dat de plant uit den bodem opzuigt, 
ontvangt zij telkens hiervan kleine hoeveelheden. 
Het komt mij voor, dat men uit het hier vermelde wel de 
gevolgtrekking mag maken, dat eene groote hoeveelheid zwavelzuur 
in de tabak nadeelig kan zijn voor hare kwaliteit; mits men altijd 
goed bedenkt, dat uit het percentage van een enkel bestanddeel 
nooit conelusies omtrent de kwaliteit zijn te trekken. Het zwavelzuur 
schijnt dan vooral van invloed te zijn op de brandbaarheid en op 
de kleur der asch. 
Ten einde de vraag te beantwoorden, waardoor dit hooge zwavel- 
zuurgehalte in de tabak veroorzaakt wordt, zal ik alleen gebruik 
maken van de onderzoekingen van Dr. A. van Birert. De 
proefnemingen toch in Europa en Amerika verricht, stellen mi. de 
slechte werking der zwavelzure kali en der zwavelzure ammoniak 
niet boven allen twijfel vast. Bovendien oefenen klimatologische 
verhoudingen en de geaardheid van den bodem een zoodanigen 
invloed uit, dat men in geen geval zonder meer de resultaten van 
proefnemingen in niet-tropische landen op Deli mag toepassen. 
Uit de onderzoekingen van Dr. A. van Birerr volgt, dat bij 
kleigronden groot gevaar bestaat, dat het zwavelzuur — onder welken 
vorm dan ook — in den bodem geabsorbeerd blijft en de tabak ten 
slotte eene te groote hoeveelheid van dit bestanddeel opneemt. 
1) Volgens Marmer (Agrikulturchemie, Bodenkunde, S. 104) is dit voor het 
zwavelzuur aldus te verklaren, dat juist in den bodem geene gelegenheid bestaat 
tot de vorming van onoplosbare zwavelzure zouten. ofschoon het zwavelzuur wel 
in staat is met de een of andere in den bodem voorkomende stof, als bijv. ijzeroxyde, 
moeilijk oplosbare basische zouten te vormen. 
