— 62 
er 
| 
naar vruchten, b. v. Rosa bracteata; R. canina riekt naar 
lelietjes van dalen; B. Riparti naar Reseda; R. Banksiae naar 
viooltjes enz. Slechts de bloemen van een zeker aantal soorten 
hebben den echten rozegeur, zooals R. centifolia, R. gallica, R. 
damascena, de hybride mosrozen, de theerozen van het genre Ma- 
réchal Niel, de hybride-remontant rozen van het type Général 
Jaeguvemenat enz. 
In Bulgarije kweekt men voor genoemd doel bijna uitsluitend 
hè, damascena, onze z.g. Perzische roos, in Provence plant men 
kt. centifolia, laatstgenoemde. werd in Duitschland het eerst aan- 
geplant, zij moest daar echter plaats maken voor &. damascena, 
dlie betere resultaten geeft. Er zijn echter onder de doorbloeiende 
hybride rozen, die zeer welriekend en zwaar dubbel zijn, dus veel 
bloemblaadjes hebben, de rapporteur vestigt in het bijzonder op 
deze variëteiten de aandacht, omdat zij meer olie kunnen produceeren. 
Het klimaat en de bodem zijn verder de twee voornaamste 
factoren voor het slagen van den aanplant. 
De voornaamste centra’s van de rozenteelt in Bulgarije zijn: 
Karlovo en Kazanlik, laatstgenoemde plaats is tegen berghellingen 
op 400 M. boven de zee gelegen, ofschoon het klimaat gematigd 
is, komen sterke schommelingen in de temperatuur dikwijls voor, 
de uiterste temperaturen zijn in den zomer + 40° C. en in den 
winter — 2° C., het is er dus kouder dan in Nice en Grasse. 
De grond is zandachtig en laat het regenwater spoedig door, de 
groote doorlatendheid voor water is voor rozenteelt van groot 
belang, ten einde deze eigenschap nog te verhoogen legt men op 
de hellingen terrassen aan. Verder is het groot aantal bronnen 
zeer gunstig, want een overvloed van zuiver water is voor het 
destilleeren der bloembladeren onontbeerlijk. 
De cultuurmethoden zijn zeer primitief en kunnen niet als voor- 
beeld dienen, wij kunnen aannemen dat het meer de geschikte 
bodem en de gunstige klimatologische toestanden zijn, die in Bul- 
garije aan de rozenteelt het succes bezorgen. Ook de destil- 
leertoestellen zijn primitief, er gaat jaarlijks door gebrek aan 
capaciteit veel verloren. Men weet, dat rozenblaadjes, na geplukt 
te zijn, dadelijk verwerkt moeten worden, daar anders een groot 
deel der geur verloren gaat. Bij een milden bloei is men er echter 
niet op ingericht dadelijk alles te verwerken, zoodat er bijna ieder 
jaar een deel van den oogst bederft. 
