vooral van het nauwkeurige toezien op het oogsten en in het vinden 
van eene scheikundige bewerking in de plaats van het vele wasschen 
en bleeken, hetgeen voor de sterkte van den vezel nadeelig is. Tot 
nu toe is de methode van den heer Gross de beste, hij bleekt de 
vezel door middel van zwaveligzure zouten. Hij verkrijgt een 
hoog percentage mooie vezel, namelijk */, van het gewicht der 
groene bladeren, terwijl vroeger nooit meer dan */, verkregen 
werd. De kwaliteit van zijn vezel komt aan die der inlanders 
in glans en sterkte nabij. Het door de inlanders bereide product 
is bijzonder mooi, de waarde is thans nog f 600.— à f 840 per ton; 
zij verkrijgen echter een veel geringer percentage vezel uit de 
bladeren; bij hunne wijze van bereiden gaat veel verloren. 
De heer W. Grerrin, vroeger consul der Vereenigde Staten van 
Amerika in Auckland schreef een werk over Nieuw- Zeelandsch vlas, 
hij zegt, er zijn verscheidene variëteiten van, die ook zeer verschil- 
lende kwaliteit van vezel leveren, ook de lengte en de breedte der 
bladeren loopen zeer uiteen. De bewering als zoude dit vlas de sterkste 
vezel leveren is niet geheel juist daar de zijdesterkeris. Volgens 
CHEESEMAN is de spankracht der voornaamste vezels als volgt: 
Zijde 34 TH 
Nieuw-Zeelandsch vlas. Hak dant 
Russiche hennep. K6sje nE 
Gewoon vlas. LE Ket 
Vezel van Agave americana. d a 
(Tropenpflanzer No. 9, 190L). w. 
RIJSTCULTUUR IN AUSTRALIË. 
In bovengenoemde cultuur zijn onze Australische buren nog 
nieuwelingen, al hebben zij er in het eerst mede gesukkeld, nu 
schijnt er zich, volgens het beknopt overzicht dat de heer Prrr 
van Loganholme ervan geeft, een betere toekomst voor te openen. 
In het Logon-district ligt het z.g. Pimpana- eiland op 153° ooster- 
lengte en tusschen 27° en 28° zuiderbreedte. Het is door een 
spoorweg met Brisbane verbonden, ligt tusschen twee rivieren, 
die door verscheidene kreeken met elkaar gemeenschap hebben; 
het bestaat uit duizende acres vruchtbaar kustland, afgewisseld 
met moerassen, waarvan het water dikwijls brak is. 
In 1869 plantte de heer Borp, suikerrietplanter, er voor het 
