- 30 — 



vroeger wel werd aanbevolen, moet als niet afdoende opgegeven 

 worden, nu het gebleken is, dat de muskieten tot 6 K.M. ver 

 van hun broedplaatsen af kunnen vliegen. 



Het eenige wat helpen kan, is het opruimen der broedplaatsen, 

 in de eerste plaats de zeevischvijvers nabij de groote steden; 

 voor Batavia beteekent dit het dempen van een strook van 8.8 

 K.M. lengte en 0.8 tot 1.8 K.M. breedte. 



Men heeft wel gemeend, dat men met dit opruimen der 

 zeevischvijvers toch nog niet het doel bereikt zou hebben, omdat 

 de muskieten, indien de zoo gunstige broedplaatsen zouden ver- 

 dwijnen, andere broedplaatsen zouden opzoeken, welke zij thans 

 vermijden. 



Men is zelfs zoover gegaan van aan te bevelen om eenige 

 vischvijvers te laten bestaan, teneinde aldus de muskieten te 

 verschalken en te verlokken met deze overgebleven vijvers 

 genoegen te nemen en niet naar elders te verhuizen. 



Dit zou hetzelfde zijn alsof men in een aanplant opzettelijk 

 wilde voedsterplanten van schadelijke insecten liet staan, in de 

 hoop daardoor minder last van deze dieren in zijn gewas te 

 hebben. 



Men heeft trouwens voor deze z.g. broedplaatsdeviatie der 

 muskieten nooit voldoende bewijzen bijgebracht, ook heelt men 

 niet waargenomen, dat ludlowi in massa zich verplaatste naar 

 andere broedplaatsen, wanneer de vischvijvers door het te hooge 

 zoutgehalte voor hen onbewoonbaar werden. 



Voorloopig behoelt men zich dus niet al te ongerust te maken 

 over de broedplaatsdeviatie, trouwens al zou ludlowi andere 

 broedplaatsen voor lief gaan nemen, dan zouden deze toch nooit 

 die geweldige massa's muskieten opleveren als thans de visch- 

 vijvers; en maakt men de zeevischvijvers niet onschadelijk, 

 dan raakt men in de drie groote kuststeden van Java de malaria 

 zeker nooit kwijt. 



K. W. Dammerman. 



