— 50 — 



Cobaea scandens Cav. 



Deze klimmer heeft zich in den bergtuin te Tjibodas zeer goed 

 geacclimatiseerd. Ruim een eeuw geleden is zij uit Mexico in 

 Europa ingevoerd. Ze wordt in Holland als éénjarige zomerplant 

 opgekweekt. Te Tjibodas is zij overjarig en groeit daar op de 

 ravijngrens langs een pad, tusschen en over verschillende heesters 

 en boomen. Sommige zijn er geheel mee bedekt en als men niet 

 oppast, tracht zij zelfs de planten te grijpen, die aan den overkant 

 van het pad staan. 



De groote klokvormige bloemen hebben de eigenaardigheid, 

 dat zij bij het opengaan licht groen zijn met een flauw, paarsen 

 schijn, gaandeweg wordt dit paars krachtiger en gaat ten laatste 

 in donkerpaars-blauw over. 



Van een rijk bloeiende plant kan men dus bloemen snijden in 

 vier goed verschillende nuances, die in een vaasje geplaatst, een 

 verrassend effect maken. Ze verspreiden een eigenaardigen geur. 



In den Oostmoesson draagt de plant zaad. in onze warme kust 

 plaatsen behoeft men haar niet te probeeren, daar gaat zij toch 

 niet. Reeds meermalen is de plant te Buitenzorg geprobeerd: 

 steeds ging het meegebracht materiaal, ondanks goede verzorging, 

 dood. Dat deze rijke bloeier weinig vruchten vormt, kan zijn 

 oorzaak hierin vinden, dat de groote hommels, die de bloemen 

 bezoeken goed vinden zich buiten op de bloem neer te zetten 

 en een opening in de bloemkroon te maken, ten einde op die 

 manier den honig te bereiken. Zij komen dan niet in aanraking 

 met meeldraden en stampers en brengen het stuifmeel ook niet 

 van de eene bloem op de andere over. De weinige vrucht- 

 vorming zal wel de oorzaak zijn, waardoor de plant zoo weinig 

 verspreid is. 



In „Het Leven der Planten" door A. Kerner von Marilaun, 

 derde deel, blz. 449 vind ik het volgende over deze Cobaea 

 vermeld : 



„De helmknoppen, die op lange aan hun voet vlokkig be- 

 haarde helmdraden worden gedragen, zijn in het begin van den 

 bloei zóó bij den toegang tot de bloem geplaatst, dat zij door 

 de insecten, die zich naar de honigrijke diepte begeven, moeten 

 worden geraakt. 



