DE AARDAPPELWRATZIEKTE. 



De aardappelcultuur in Nederlandsch-lndië is reeds behept 

 met een groot aantal kwalen, die ons uit Europa zijn aangebracht. 

 Eén ziekte echter, die hier gelukkig nog niet is aangetroffen, is 

 de aardappelwratziekte. 



Deze kwaal heeft in Engeland en Schotland groote beteekenis. 

 ook in Duitschland, Hongarije, Zweden, Noorwegen en Ierland 

 komt zij voor; in Amerika heeft zij haar intrede gedaan. En een 

 tien-of vijftien jaar geleden ook in Nederland. In 1915 werd 

 het eerste geval ontdekt te Winschoten, in 1916 werd zij boven- 

 dien aangetroffen in 3 andere gemeenten in de provincie Gronin- 

 gen, in 1919 werd zij nog in 1 gemeente gevonden. Tot nu 

 toe schijnt zij tot die 5 gemeenten (Winschoten, Midwolda, 

 Scheemda, Wedde en Nieuw Weerdingen) beperkt te zijn ge- 

 bleven. 



Bij deze ziekte treden wratachtige misvormingen op, vooral 

 aan de knollen, maar ook soms aan de bovenaardsche deelen; 

 de misvormingen kunnen tot bloemkoolachtige uitwassen uit- 

 groeien; soms is de aardappel geheel tot zulk een misvorming 

 vergroeid. 



De oorzaak is een schimmel van de familie der Chytridiaceae 

 (Chrysophlyctis endobiotica). 



De schade is op sterk besmette terreinen zeer groot. Te Win- 

 schoten kwam het wel voor, dat geheele rijen plafiten gerooid 

 werden zonder dat een goede knol werd gevonden. Bij "geringe 

 aantasting is het product toch minderwaardig, aangezien het 

 spoedig aan rotting onderhevig is en daardoor ongeschikt voor 

 bewaring. 



De vatbaarheid der verschillende aardappelsoorten loopt zeer 

 uiteen; sommige soorten schenen tot nu toe geheel onvatbaar. 

 Of volkomen onvatbaarheid bestaat, is echter nog niet zeker. 

 Helaas zijn de in Nederland veel verbouwde soorten: Bravo, 

 Eigenheimer, Zeeuwsche Blauwe en Roode Staar alle vatbaar, de 



