— 71 - 



station afkomstig zijn. Met vrij veel zekerheid kunnen we vast- 

 stellen, dat de meeste onzer aardappelsoorten verzamelingen van 

 klonen zijn. 



Dat de erfelijkheidsleer, volgens Dr. v. Hall, als beslist ant- 

 woord heeft gegeven, dat ze als bewezen aanneemt, dat selectie 

 van cultuursoorten met vegetatieve voortplanting ons geen stap 

 verder brengt, is alleen waar voor zooverre „selectie binnen de 

 kloon nooit kan leiden tot rasverbetering." Maar voor de practijk 

 van den aardappelteler is dat niet waar, want juist ook de erfelijk- 

 heidsleer zal moeten uitwijzen, dat bij de aardappelsoorten, die 

 verzamelingen van onderling verschillende klonen zijn, selectie 

 resultaat kan hebben, Als de selectist bij aardappelrasverbetering 

 stamboomselectie toepast, zondert hij bij keuze van een bepaalde 

 stam met hoogere productiekracht een kloon af, die te midden 

 der andere een der betere of de beste blijkt te zijn. Gaat de 

 selectist toevallig uit van een aardappelsoort, die uit één kloon 

 bestaat, dan zal hij niets bereiken. De opmerkelijke verschillen, 

 die zich voordoen bij de door Dr. v. Hall genoemde resultaten 

 van Whipple in Amerika en van den Veenkolonialen Boerenbond 

 in Nederland, kunnen zeer zeker verklaard worden door de ver- 

 onderstelling, dat Whipple werkte met soorten, die uit één kloon 

 bestonden en de Veenkoloniale Boerenbond met soorten, die uit 

 meer dan een kloon waren samengesteld. 



Ook bij de cassavecultuur, ongeslachtelijke heveavermeerdering 

 en in andere gevallen, waarin men alleen langs vegetatieven weg 

 zal vermenigvuldigen, kan stamselectie onder bepaalde omstan- 

 digheden voordeel geven. En niet slechts om waarde te behouden 

 of vroegere waarde terug te halen, maar om werkelijk wat nieuws 

 te krijgen. Dat nieuws is dan hier niet op te vatten als het 

 scheppen van een nieuwe soort, maar als het doen opkomen van 

 een zuivere kloon. Wat we in een aanplant van zekere aardappel- 

 soort hebben, kan een verzameling van, laten we eens aannemen, 

 drie klonen zijn, die onder gunstige voorwaarden respectievelijk 

 60, 80 en 100 pikol knollen de baoe kunnen leveren. Doet stam- 

 selectie de beste kloon afzonderen en hadden de klonen resp. 

 30, 40 en 30 pCt. aandeel in de vorming der „soort," dan zal 

 de stamselectie hier 25 pCt. productie-vermeerdering kunnen 

 brengen. 



