- 76 - 



overbodig op te merken: „Wellicht zal de lezer de vraagstellen, 

 of het wel noodzakelijk was in vtrband met Dr. v. Hall's 

 artikel dit vraagstuk dieper te bezien". Ook ik vermoed, dat de 

 lezers zich die vraag hebben gesteld. En zij zullen dan, evenals 

 ik, met bijzondere aandacht de verklaring gelezen hebben, waarin 

 de heer Koens ons uiteenzet, waarom hij zoo lang heeft uit- 

 geweid over het vraagstuk van den achteruitgang van de aar- 

 dappelsoorten. Hij deed dit, omdat „zoo licht uit genoemd artikel 

 ,,de gevolgtrekking zou gemaakt worden, dat de bestrijding van 

 „de schimmelziekten nummer één was en dat het afscheiden van 

 „immune stammen uit onze aanplanten voldoende zou kunnen 

 „zijn om onze achteruitgegane producties weer op peil te kunnen 

 „brengen. Bij behartiging van deze gevolgtrekking zouden aard- 

 „appeltelers wel eens tot minder prettige ervaringen kunnen 

 „komen. Vandaar de waarschuwing". Eerst een paar kleine cor- 

 recties ; ik heb nergens over schimmelziekten gesproken, wel over 

 de „degeneratieziekten", maar deze (mozaïek en bladrol) zijn 

 geen schimmelziekten; ik heb evenmin gesproken over het af- 

 scheiden (uitzoeken) van immune stammen, maar wel over he' 

 uitzoeken van gezonde planten — een niet gering verschil Maar 

 deze onnauwkeurigheden even daargelaten, de bewering, dat uit 

 mijn stuk valt af te leiden, dat het afscheiden van gezonde 

 planten uit onzen aanplant voldoende zou zijn om onze achter- 

 uitgegane producties weer geheel op 't oude peil te brengen is 

 door mij allerminst geuit; ik heb niet anders gesproken dan van 

 „een gedeeltelijke terugkeer tot het oorspronkelijke goede ras" 

 (bl. 526) en ik zeide slechts „wat wij verloren hadden, hebben 

 wij door de selectie — voor een deel althans — weer terugge- 

 wonnen (bl. 256). De heer Koens legde mij dus een bewering 

 in den mond, die ik in den absoluten vorm, waarin hij haar 

 produceert, niet heb geuit. 



Laat ik nog even terugkomen op de door den heer Koens 

 telkens gemaakte fout van te spreken van „immune" planten 

 Hij geeft op het laatst van zijn stuk nog eens te kennen, dat a's 

 men meent, dat selectie van vegetatief vermeerderde planten ons 

 geen stap verder kan brengen, het uitzoeken van goede planten 

 niet kan leiden tot iets nieuws, i. c. een meer „immune" soort. 

 Hierover zijn wij het — het behoeft nauwelijks gezegd— roerei d 



