- 85 — 



Vooral de eigenaardige theecultuur in de „Shan-Ianden" is 

 zeer interessant. De bewoners van die landen behooren tot het 

 Maleische en Mongoolsche ras en komen oorspronkelijk uit Z. 

 China. Hun thee is een zeer eigenaardig produkt, dat uitslui- 

 tend voor de nationale markt bereid wordt en ook waarschijnlijk 

 alleen daar genietbaar is. 



De theeplant, die de „mieng" of „Lao thee" levert, is een groot- 

 bladig type. Ze komt voor in mieng-bosschen, waar men ook uit 

 zaad nieuwe planten bijplant. Van de verspreiding dezer bosschen 

 geeft de schrijver eenige belangrijke kaarten en overzichten. 



Het oogsten gebeurt door opkoopers of eigenaars. In het 

 eerste geval krijgen de opkoopers de beschikking over het heele 

 bosch of een deel er van tot de oogst is afgeloopen. In het 

 andere geval plukt de eigenaar zelf en maakt mieng thee van 

 het blad. Men oogst tusschen Mei en Juni, daarna tusschen 

 Juli en Augustus, dan tusschen September en October en ten 

 slotte tusschen November en December. Men plukt uitsluitend 

 de jongste blaren; volwassen blaren komen niet in aanmerking. 

 Men neemt van elk blad 2/3 weg tjerwijl 1/3 met den steel aan 

 den boom blijft zitten. 



Het blad wordt op drie manieren gebruikt: voor mieng, mieng- 

 thee en voor mieng-extract. 



Om mieng te maken worden de jonge blaadjes in bundels 

 gebonden en tegen den middag gestoomd in houten cylinders van 

 60 cM. hoogte en 37 cM. diameter met een bodem van bamboe- 

 mazen, waar de stoom gemakkelijk doorheen gaat. Ze staan op 

 potten met kokend water even als bij het stoomen van rijst. 



Is door de verwarming het blad geslonken tot een bepaalde 

 diepte, den neemt men het er uit en laat het aan de lucht af- 

 koelen, waarna men weer bundels maakt. Deze besprenkelt men 

 met water en laat ze 15 dagen op een windvrije plek hangen. 

 Daarmee is de mieng klaar. Ze wordt bewaard in manden be- 

 dekt met blaren van pisang of atap. Moet men ze lang bewa- 

 ren, dan begraaft men ze in kuilen; ze blijft dan 2 jaar goed. 

 De smaak en het uiterlijk van de mieng hangen af van de er- 

 varing van den bereiden van de inwerking van de lucht en ook 

 van de grondgesteldheid. In het algemeen is de smaak zurig, 

 terwijl de slechte wrang en flauw is. We zullen ons hier niet 



