waar het zeemonster lag, bereikt, maar het bleek dat de potvisch 

 geen potvisch was, maar een walvisch en wel dezelfde soort als 

 waarvan reeds een skelet, het zoo juist genoemde, in het Mu- 

 seum aanwezig is 



Zoo bleef tot het laatste toe de majoor nog onverminderd 

 geestdrift toonen voor het Zoölogisch Museum, zijn Museum 

 mag men haast wel zeggen. 



1 n nu Maj. Ouwens op het punt staat ook zijn tweede loop- 

 baan vaarwel te zeggen, nu zal ieder, die hem kent, wel in zijn 

 geest terugroepen de aangename herinneringen, die hij aan den 

 majoor bezit, maar misschien zullen sommigen ook minder aan- 

 gename oogenblikken te binnen schieten. Want Ouwens kon ook 

 vaak rauw uitvallen - een overblijfsel waarschijnlijk uit zijn 

 vroegeren militairen tijd — als men opmerkingen maakte, die 

 hem minder aanstonden. Maar zulke uitvallen deed hij volkomen 

 zonder aanzien des persoons, hoog of laag maakte voor hem 

 geen onderscheid, en ofschoon zijn optreden op het oogenblik 

 zelf niet altijd op prijs werd gesteld, achteraf konden de meesten 

 zijn houding toch wel waardeeren. Ook besefte men, dat achter 

 dat bajsche vertoon een andere Ouwens schuil ging, die on- 

 eindig goed kon zijn, vol hulpvaardigheid en medegevoel; dat, 

 wat hij op zulk een minder aangenamen toon zeide, voortkwam 

 uit zijn gevoel voor rechtvaardigheid en billijkheid. 



En wie ziet in zijn verbeelding hem niet zitten in zijn werk- 

 kamer op het Museum, waar de geheele omgeving den bezoeker 

 reeds dadelijk eigenaardig aandeed. 



Temidden van een chaos van boeken en paperassen, overal 

 verspreid glaswerk en instrumenten en daartusschen door allerlei 

 gedierte, droog of op spiritus, op tafel, op den grond, aan de 

 lamp, waar al niet, grijnzende doodskoppen en schedels op de 

 kasten, een paar zonderlinge afgodsbeeldjes uit het oosten van 

 den Archipel, te midden van dat alles troonde de oude majoor, 

 als een middeleeuwsch natuurvorscher omringd door geheim- 

 zinnigheden. En vei borgen in laden en kasten had hij vele 

 merkwaardigheden en zeldzame dingen, die alleen ingewijden 

 of zij, die een streepje bij hem voor hadden, te zien kregen, 

 schitterende vlinders en kevers, wonderlijke schelpen, eigenaardige 

 fossielen, of op bijzondere wijze gepraepareerde dieren. Hij 



