— 98 — 



Op den akker zijn de verhoudingen heel anders. Met rubber be- 

 kleede stuwwielen vermogen zich niet krachtig af te zetten tegen 

 lossen grond, zij slaan nutteloos rond op vochtige gladde akkers, 

 stuwen niet voort op begroeide akkers, of op velden, die gedekt 

 zijn door losse stengels, bladeren of stalmest. En juist op zulke 

 terreinen moet de tractor vverken. 



De systemen, door verschillende uitvinders bedacht om den stuw- 

 weerstand zoo hoog mogelijk op te voeren zonder den tractor- 

 weerstand al te veel te vergrooten, hebben tot heden slechts aan- 

 getoond, dat het vraagstuk uiterst moeilijk is op te lossen. 



Feitelijk voldoet nog geen enkel systeem onder alle omstandig- 

 heden, waaronder van een tractor arbeid wordt gevraagd. 



Eerst dan zal het ideaal bereikt zijn, wanneer de wielbekleeding 

 of de wielinrichting onder alle omstandigheden het doorslippen 

 voorkomt en toch de voortbeweging zoo weinig mogelijk bemoei- 

 lijkt. Daartoe zal het mogelijk moeten zijn niet alleen de grootte 

 van de aangehechte stukken, maar ook den vorm daanvan naar be- 

 lieven te wijzigen in overeenstemming met de natuur van den grond, 

 waarop de tractor werkt en met den toestand, waarin de akker op 

 het moment van de bewerking verkeert (meer of minder vast, kle- 

 vend, glijdend, begroeid, bedekt.) 



De wijziging van vorm en grootte moet zonder veel tijdverlies 

 en met geringe moeite tot stand gebracht kunnen worden, terwijl 

 de bouw van het wiel en de aanhechtingen niets in stabiliteit mogen 

 verliezen. Boven dit alles zal tot verlenging van den levensduur 

 van het mechanisme ook gezorgd moeten worden voor het voorko- 

 men van schokken. 



Ingegoten randen. (Fig 1-7). 



De eenvoudigste inrichting tot verhooging van de bodemvatting 

 bestaat uit een reeks verhoogingen, die met de wielvelg een geheel 

 uitmaken. Deze verhoogde velgranden vormen bij de verschillende 

 werktuigen figuren, v.-aarvan hierbij eenige voorbeelden gaan. 



Bij toepassing van de figuur, zooals die bij 1. is aangegeven, 

 is de geregelde gang van het werktuig het minst verzekerd, daar 

 de randen het v/iel feitelijk omvormen tot een veelhoek, die vooral 

 op verharde wegen een stootenden gang veroorzaken. Daar alle 



