- 126 - 



ci^it koeler en wo'den daar gecondenseerd. Uit C vloeit de benzine 

 naar -het waterafscheidingstoestel, vanwaar de van water bevrijde 

 benzine weer in het benzinevat D komt, om opnieuw den cirkelloop te 

 beginnen. 



Het geëxtraheerde vet is geen fijn product, het is gewoonlijk don- 

 ker gekleurd en slecht riekend* Het wordt als smeermiddel vooi 

 machines en wagenassen gebruikt, ook kan het bij zeepfabricatie 

 voor gewone zeepsoorten gebruikt worden. Het vetgehalte der been 

 deren is meestal niet grooter dan 10%. 



Na het ontvetten worden de beenderen, om ze te bleeken en de 

 rotting tegen te gaan, aan de zoogenaamde maceratie onderworpen, 

 waarbij zij in vaten van willekeurigen vorm gedurende 12-24 uren 

 behandeld worden met een heel zwakke oplossing (I/2 %) van 

 zwaveligzuur; daarna moet het materiaal goed uitgewasschen wor- 

 den, wat in grootere fabrieken in speciaal ingerichte waschtrommels 

 gebeurt. Nu kan uit beenderen-schroot de lijm gewonnen worden. 



De extractie van lijm. 



De beenderen, zooals zij in de fabriek komen, bestaan (volgens 

 L. Vezien: ,, Industrie des os, des déchets animaux, etc") uit: 



Water. ± \2% 



Lijm en andere eiwitstoffen. ± 28% 



Vet. ± 9—10% 



Phosphaten. ± 43 — 44% 



Carbonaten. ± 3% 



De beenderen, die wij na de ontvetting voor ons hebben (ver- 

 ondersteld, dat zij droog zijn), bestaan uit: 

 Phosphaten en carbonaten 60% 

 Lijm en eiwitten 36% 



Het is duidelijk, dat de lijm volgens twee methoden uit beenderen 

 kap verkregen worden: óf men moet de zouten (phosphaten etc.) 

 verwijderen, wat door middel van zuur (b.v. zoutzuur) gebeuren 

 kan, waarbij de lijm onopgelost over blijft, óf men kan met stoom 

 en kokend water de lijm tot oplossing brengen, in welk geval het 

 minerale gedeelte overblijft- 



De eerste methode, d.w.z. de behandeling van beenderen met zuur, 

 is betrekkelijk eenvoudig. Er komen hierbij twee procédés in aan- 

 merking: het zwaveligzuur-procédé, waarbij de beenderen eerst mei 



