- 172 — 



destoel allerlei namen gekregen; het is echter noodeloos ze hier 

 alle te noemen. Nu heet ze Volvaria eurhize (Berk.) Petch 

 (1906) of Collybia eurhiza (Berk.) v. Höhnel (1908). Of er altijd 

 dezelfde soort of dezelfde variëteit paddestoel ontstaat, durf ik 

 niet te beslissen. Het tamelijk uitgebreide materiaal, dat ik tot nu 

 toe in handen kreeg, deed me minstens aan twee verschillende 

 vormen — soorten of variëteiten — denken. Ook de reinculturen 

 ervan wijzen op meer dan één vorm. Dit zou dus een onderwerp 

 van onderzoek kunnen worden, en ook, welke vorm bij iedere 

 termietensoort behoort, resp. of beide (of meer) vormen bij een- 

 zelfde soort termiet kunnen voorkomen. 



Een andere vraag is, of de hoedpaddestoel met de „spheres" 

 (de Aegerita) samenhangt; alleen door nauwkeurige kweekproe- 

 ven is dit uit te maken en tot nu toe werden ook door Petch 

 de beide schimmels als twee verschillende vormen beschouwd. 

 Bij het onderzoek, dat ik deed, werden de twee vragen gesteld: 



a. kan men uit de Aegerita den hoedpaddestoel kweeken? 



b kan men omgekeerd uit den hoedpaddestoel de Aegerita 

 kweeken? 



De Aegerita liet zich vrij gemakkelijk op een kunstmatigen 

 agarvoedingsbodem kweeken, In het algemeen was de groei 

 vrij langzaam. Er ontstonden niet, zooals op de koeken, afzon- 

 derlijke verspreide bolletjes, maar deze waren iets losser van 

 bouw, groeiden dicht op elkaar, zoodat het geheel vooral op 

 meer geconcentreerden voedingsbodem — om een zeer grove 

 vergelijking te gebruiken — iets aan een platgedrukt bloemkooltje 

 deed denken. Moeilijker bleek het kweeken van Aegerita in 

 reincultuur op gesteriliseerde termietenkoeken. Na wat tegenslag 

 lukte ook dit. Alweer vormde de Aegerita dan niet afzonderlijke 

 spheres, maar meestal, ten minste bij Termes gilvus Hag., witte 

 korsten, alweer iets aan platgedrukte bloemkooltjes herinnerend; 

 hier was de groei ook tamelijk langzaam. Wat den microscopi- 

 schen bouw, dus de sporenvorming enz. betreft, was bij de 

 reinculturen de Aegerita-bouw dadelijk te herkennen. Zooals 

 reeds gezegd, was de groei der schimmel op de agarvoedings- 

 bodems en op gesteriliseerde koeken tamelijk langzaan; door 

 gebrek aan tijd kwam ik zoo niet tot een positief resultaat. 



Verder werd onderzocht, of het omgekeerde mogelijk was, n.1 



