DE KLIMMENDE CANAVALLIA OF KATJANG FRANSMAN. 



(Canavallia gladiata). 



In een vorig artikel werd reeds met een enkel woord van 

 deze groente gesproken (Teysmannia 13de Jaargang blz. 407). 

 De bijzondere lof, waarmee er somtijds over geschreven is, 

 was voor mij aanleiding, haar in mijn tuin te planten. 



\^an den tuinbouwkundige, den Heer Harmsen, te Makassar 

 werden zaden ontvangen. Begin December werden 28 van de 

 groote witte boonen uitgezaaid, in twee rijen, 1 Meter van elkaar, 

 en twee aan twee in 1 gat; de gaten op onderlingen afstand 

 van l Meter in de rij. De zaden kwamen goed op en op iedere 

 plaats werd 1 van de 2 plantjes verwijderd, zoodat in iedere rij 

 7 planten kwamen te staan. 



Na ongeveer twee maanden begonnen de forsch gegroeide plan- 

 ten te bloeien en na drie maanden stonden zij in vollen bloei. 

 De bloei is geregeld doorgegaan tot de maand Juni, toen de 

 planten begonnen af sterven. 



Ze zijn echter niet alle tot dien tijd in leven gebleven. Al heel 

 spoedig na het opkomen werden twee van de jonge planten 

 aangetast door de 5d^ro^/w/72-schimmel, die met een wit, fijn 

 vedervormig schimmelweefsel tegen de jonge stengeltjes opkroop 

 en de planten deed afsterven. 



Al dadelijk was dus een lastige eigenschap aan 't licht ge- 

 komen: haar vatbaarheid voor de Sclerotium- scK\mmt\. Die 

 vatbaarheid was trouwens wel te verwachten geweest, want in 

 de zeer na verwante, echter niet-klimmende Canavallia ensiformis, 

 die indertijd in den Cultuurtuin nogal eens als groenbemester 

 werd aangeplant, kwam vaak groote sterfte voor door deze 

 schimmelsoort. ') 



1) Vele andere plantensoorten worden er noy door aangetast, vooral Legu- 

 minozen (b.v. ClUoria cajayiifolia, Crotalaria-soorten) maar ook niet-Legu- 

 minozen b.v, Ilibiscus cannabinus, tabak, rijst op de kweekbedden). 



