- 182 - 



De andere 12 planten groeiden echter goed door. 



De wijze van bloeien is zóó, dat er slechts een beperkt aantal 

 bloeitwijgen wordt gevormd, die echter in staat zijn om voort- 

 durend, tot aan het afsterven van de plant, ^ven door te groeien 

 en dan telkens weer een nieuwe bloem te ontplooien. Maar dit 

 doorgroeien vindt alleen dan plaats, wanneer aan de bloeitwijg 

 geen vrucht bezig is zich te ontwikkelen. Want laat men de 

 peul zitten, dan groeit de bloeitwijg niet door. maar blijft uit- 

 sluitend dienst doen om die ééne peul tot ontwikkeling en tot 

 rijpheid te brengen. Dat de vruchttwijg hiermee volop werk 

 heeft, is te begrijpen, want het nog niet 1 cM. groote vruchtbe- 

 ginseltje ontwikkelt zich tot een peul van 1 ^2 voet lengte een 

 kolossale peul, die Goor zijne grootte dadelijk de aandacht trekt. 

 De ontwikkeling duurt zoowat 6 weken a 2 maanden. 



Snijdt men echter de jonge peul af. dan gaat spoedig een 

 nieuwe bloemknop even boven het afgesneden peultje zich aan 

 den vruchttak ontwikkelen en spoedig is alweer een nieuw peuhje 

 aan het groeien. 



Het spreekt dus vanzelf, dat men, om de volle opbrengst aan 

 peultjes te krijgen, alle peulen geregeld moet afplukken van de 

 vruchttakken. 



Het bleek mij, dat het 't voordeeügst was, iedere week of om 

 de 10 dagen te plukken. Dan werden dus alle peulen, uifge- 

 zonderd de pas gezette van 1 of 2 cM., afgeplukt. Bruikbaar 

 bleken ze, zoolang ze niet langer waren dan 15 cM; soms zeifs 

 waren peulen van 15 cM. te hard en r.iet meer smakelijk. Maar 

 in aile geva! motsten peulen van grootere lengte weggegooid 

 worden. 



De peultjes werden als snijboonen gegeten. De smaak van deze 

 „snijboonen" viel echter mij en ook anderen, wien ik ze liet proeven, 

 niet mee. Ze zijn wel is waar zeer goed te eten als groente en 

 in lage tropische landen, waar men aangewezen is op de groenten 

 uit eigen tuin en zich geen Europeesche groenten uit het gebergte 

 kan aanschaffen, zal het alweer een aanwinst voor den groentetuin 

 zijn. Ik kan mij dan ook begrijpen, dat zij op Celebes, o. a. in de 

 buurt van Makasser, door de Europeanen op prijs worden gesteld. 

 Maar op plaatsen, waar men nu en dan snijboonen en princesse- 

 boünen kan koopen van den toekang sajoer, daar zal men geen 



