— 311 — 



Wanneer we iets van de epiphyterflora willen zeggen, moet 

 ons eerst een tirade over de meest opvallende vertegenwoordigers 

 dier oecologische groep uit de pen. We meenen de mossen. 



Men zou kunnen zeggen dat de moslaag van den bodem in 

 zekeren zin een eindweegs tegen de stammen opklimt, en daar 

 min of meer den rol van bodem speelt. Want waar zij slechts 

 aan de oppervlaktj uit levend mos bestaan en de rest, vaak 

 20 30 C.M. dik, uit een zeer waterrijke mas-a halfvergane plan- 

 tendeelen is opgebouwd, wortelen hierin tal van planten die 

 noch in habitus noch in geaardheid eigenlijke epiphyten zijn in den 

 beperkten zin. Zij zijn dus vergelijkbaar met die planten, als 

 EpUobium, die in de kruinen onzer Holl.mdsche knotwilgen een 

 bestaan vinden door de aanwezigheid van humus. 



Maar hst verschil is, dat deze mosbedekking met die van den 

 bodem één aaneengesloten geheel vormt. Zno vindt men hier 

 eenige Zin^iberaceae, en, elders terrestrische, Orchidaceae; ook 

 Psilotum complanatiim Sw., benevens — en deze zeer veel — een 

 bijzonder kleine Utricularia. Dit plantje waarvan de cirkelronde 

 blaadjes no- geen halve millimeter doorsnee hebben, heeft een 

 witte stengel en witte of bleekpaarse bloemen en leeft met zijn 

 met 't bloote oog bijna onzichtbare blaasjes uit^^luitend in de 

 laag van het levende mos. Het zou interessant zijn eens na te 

 g.ian welke microfauna en -flora hier , inloopt". 



Dat deze moskussens marcotteerend kunnen werken, bleek uit 

 de talrijke gevallen, die wij opmerkten, waarin de gastheer, zelfs 

 als 't een dikke boom was, wortels in de vruch bare en water- 

 rijke moslaa.,' uitzond. 



Wijden wij ten slotte eenige beschouwingen aan de epiphyten; 

 de Orchideae nemen hiervan het leeuwenaandeel in beslag; o. a. 

 zien we hier sommige soorten van het gemakkelijk herkenbare 

 geslacht Dendrobium voor 't eerst in grooten getale optreden, die 

 ons tot den Doorman-top vergezellen zullen. Bij deze planten 

 liggen 5 van de 6 perianth-bladeren bijna iii een plat vlak, ter- 

 wiil de lip naar binnen teruggeslagen is. 



Opvallend door aantal en groeiwijze waren verder een twee- 

 tal Myrmecodia 's en Hydnophytum's. Alle vier myimecophiel, 

 hangen zij in volwassen toestand aan den vaak zeer langen en 

 taaien hoofdwortel aan de takken der boomen, met het hoofd 



