— 312 - 



omlaag, zou ik haast zeggen De beide -Hlyrmecodia's, die nauw 

 verwant zijn, hebben o. a. gemeen, dat knol en stengel dicht 

 gestekeld zijn dat de stengels en de (witte; bladstelen een steike 

 torsie vertoonen en dat de knol slechts één enkele opening bezit 

 die toesang geeft tot de tallooze holten binnenin. Deze opening 

 bevindt zich vlak bij de aanhechtingsplaats van den wortel. 



De zeer jonge plantjes vindt men veelal velen bijeen rondom 

 de takken verzameld. Het zaadje dat hieraan gekleefd werd, 

 zond allereerst den hooMwortel uit, die terstond zoodanig begint 

 te groeien, dat hij om den tak, waarop hij vastzit, heenbuigt en, 

 zoo de tak dun genoeg is, er zich spiraalsgewijze omheen windt. 

 Daarna begint ook de stengelknol zich te ontwikkelen en 't vol- 

 gende stadium vertoont een groen, glad, bolvormig knolietje, dat 

 vlak tegen den tak aangedrukt, neerhangt. Nog voerdat de knol 

 een halve cM. groot is, ontstaat nabij den voet van den hoofd- 

 wortel een instulping, die in de verdere ontw kkeling leidt tot 

 't ontstaan van de inwendige holten, althans tot "t verbinden 

 daarvan met de buitenwereld. 



Terwijl nu de hoofdwortel snel langer wordt en zich steeds 

 steviger om den steunenden tak klemt, ontwikkelen zich aan het 

 apicale knoleinde op een wratvormige verhevenheid de eerste 

 smal-lancetvormige blaadjes, die in weinige paren gedecusseerd 

 staan. De wratvormige knobbel groeit uit tot stengel en 

 tegelijk zakt de knol ten opzichte van den tak omlaag door de 

 lengtegroei ook van het vrije worteldeel Terwijl deze proces- 

 sen nog doorgaan, begint de knol te verkleuren van groen via 

 grijsgroen tot grijsbruin, terwijl tevens aan de oppervlakte een 

 groot aantal wratjes optreden (bij een der soorten treden lengte- 

 ribben in plaats van wratjes op) ; hieruit ontwikkelen zich al 

 spoedig de stekels, die morphologisch wortels schijnen 

 te zijn. Ik zag althans herhaaldelijk, dat op de plaats van 

 stekels zich een paar kleine worteltjes hadden gevormd. Stengel 

 en wortel zetten hun lengte-groei voort en zijn weldra vol- 

 wassen. De knol kan dan bij de grootste soort tot 50 c M. 

 lang zijn (en is langgerekt-eivormig). terwijl het vrijhangende 

 worteldeel 1 M. lang kan worden. Onderaan, meestal iets scheef 

 ten opzichte van de as, bevindt zich de stengel. Deze is vierkant; 

 de ribben zijn ingenomen door Ll-vormige groeven, waarin aan 



