— 315 — 



valt, en zich daar, hetgeen aan vele soorten voortreffelijk gelukt, 

 in aardsche standplaats handhaaft. 



Verscheidene oude vrienden gaan ons nu verlaten en wij vinden 

 ons reeds omringd van vele top-bewoners, die wij hieronder 

 nader zullen noemen. 



Het eigenaardige smalbladige Melastomataceetje van den G. boetak 

 houdt 't nog tot 2600 V\. uit. Rotan is al iets lager verdwenen. 



Pandanus schijnt aan de scherpe grens van 2600 M. gebonden 

 te zijn; dit getal werd ook aan den zuidkant van het Centraal- 

 Gebergte gevonden. Op dezelfde hoogte verdwijnt de kleine, 

 mosbewonende Utricularia. En 's nachts vinden we den donkeren 

 boschgrond met helder lichtende plekken b zaaid, veroorzaakt 

 door lichtende bacteriën op rottend hout. 



Er valt nog een eigenaardige paradet te vermelden, die in den 

 vorm van zeer groote struiken woekerde op de hoogere takken 

 van sommige boomen. Het is zeer waarschijnlijk een Santalacea, 

 misschien Leptomeria. De geheele plant bestaat behalve uit ver- 

 houte takken, uit een stelsel van vertakte, platte geelgroene 

 phyllocladiën, waaraan de nauwelijks ontwikkelde bladschubjes 

 zitten. Op den Doorman-top vonden wij dezelfde soort, maar nu 

 als kleine halfheesters, op den bodem, waar ze op de wortels 

 van andere heesters parasiteerden. Met het stijgen zien we het 

 bosch opener en lichter worden. Witte, oranje en roode orchidee- 

 en kleuren de geelgroene of goudglanzende moskussens, be- 

 schenen door de zon. Een sierlijke Freycinetia met oranje bloei- 

 wijzen slingert zich tusschen de heesters en de lage boomen, 

 waar epiphytische Zingiberaceae en Ericaceae het kleurenspel 

 voltooien. Langs het pad staan Drimys en jonge exemplaren van 

 Araucaria en Libocedrus. En op 2800 M. vinden we een kleine 

 paarse Corysanthes, de zonderlinge eenbloemige en eenbladige 

 orchidee, tusschen 't mos, waarvan het bovenste („ongepaarde') 

 blad der buitenste krans helmvormig de overige bloemdeelen 

 overwelft. Nu zijn we in de onmiddellijke nabijheid der boschgrens 

 en krijgen reeds een giimp te zien van wat ons binnen weinige 

 minuten na het maandenlange verblijf in 't neerdrukkende bosch 

 eindelijk zal worden geopenbaard van de grootsche bergwereld. 

 Goed 2800 M., op een klein topje, overvalt ons dit geweldige, 

 waarover ik gaarne zou uitweiden; maar de voorgenomen taak 



