— 316 — 



drijft mij voort en wij verdwijnen weer in 't lage bosch, waar 

 't terrein iets daalt. Maar spoedig komen we toch definitief boven 

 het geboomte. Eerst zijn het nog meterhooge struiken die ons 

 omgeven, maar op 3000 M. waden we opeens door een lage 

 hoUandsche hei en, waar de bodem niet uit kale rotsen bestaat 

 vergezelt ons de flora, die ons hier omringt, nog eenige honderden 

 rneters. Slechts schijnt tot deze strook beperkt te zijn een klein, 

 maar opvallend heestertje, niets meer of minder dan een 5ca^yo/a- 

 soort, met witte bloemen. 



Wij gaan door. In elke terrein-inzinking heeft zich terstond 

 weer een boschje genesteld, maar de open rug is kaal of zeer 

 laag begroeid. Een laatste steile helling van losse steenen, 

 en we bevinden ons in het Radio-bivak op 3260 M. hoogte, 

 aan den voet van den eigenlijken Doorman-top, die nog 300 M. 

 hooger is (fig. 7). 



Radio-bivak, 3260 M. 



Het bivak ligt op een tamelijk groot, zachtgolvend plateau, 

 dat aan alle zijden steil afvalt, evenals de top er steil uit oprijst. 



Op de lagere plekken is de grond moerassig en venig. De 

 hoogere strooken daartusschen zijn ruig begroeid, voornamelijk 

 met een tweetal varensooiten (o. a. Gleichenia) waaruit allerlei 

 heesters en eenige kleine boomen opsteken. De laatste behooren, 

 behalve de Casuarina, alle tot de Coniferae, en wel tot 4 ge- 

 slachten, elk met één soort, t.w. Dacrydium, Libocedrus, Podocar- 

 pus en Phyllocladus. Zij worden op dit terrein geen van alle hooger 

 dan eenige meters, maar in een beschut ravijn in de nabijheid, 

 waren Podocarpus-sirmken van grooten omvang te vinden, terwijl 

 de Libocedrus daar tot een forschen statigen boom van 15 of 20 M. 

 was uitgegroeid, de kroon gewelfd, op doorsnede waaiervormig 

 De Casuarina, die op 2900 M. plotseling begint, is ook de 

 boom, die de grootste hoogte bereikt. Op ongeveer 3500 M. 

 stonden een paar kleine exemplaren als pioniers in de barre 

 woestenij der rotsen. Op 3000 M. troffen we een forsch exem- 

 plaar aan van 7 of 8 M hoog met een zeer dikken stam; een 

 plant die zonder twijfel heel oud was, maar die wel te gronde 

 zal gaan aan de zware wonden, die de houthakkende en vuurtjes 

 makende Dajaks hem sloegen. De jonge loten, die verrassend veel 



