- 335 - 



• 



van den bodem toeneemt; toevoeging van grootere hoeveelheden 

 zwavel gaat bij de proeven 1, 2, en 5 ook duidelijk gepaard 

 met toename van den zuurgraad van den bodem; vooral bij proef 1 

 is dit zeer in 't oog vallend; een kleine afwijking schijnt proef 4 te 

 vertoonen, bij welke de zuurgraad na toevoeging van 300 Ibs. zwavel 

 iets hüoger is dan na toevoeging van 600 Ibs.; maar deze kleine 

 afwijking is van geen belang en het is heel goed begrijpelijk^ 

 dat in sommige gevallen de oxydatie van de zwavel in een 

 minder snel tempo plaats vindt dan in andere gevallen. Door 

 Shedd werd trouwens aangetoond, dat deze oxydatie in alle 

 geval een langzame is en dat na een maand of vier in den regel 

 niet meer dan 60 pCt. van de hoeveelheid zwavel, onverschillig 

 of deze groot of klein was, is geoxydeerd. 



Zoo zien wij dus, dat door toevoeging van zwavel de zuur- 

 graad van den grond toeneemt en de schurftziekte afneemt. De 

 toename in aciditeit is in 't algemeen gesproken grooter, naar- 

 mate de hoeveelheid toegevoegde zwavel grooter is. En dit is 

 in 't algemeen ook het geval met de vermindering in hevigheid 

 van de schurft dus hoe meer zwavel toegevoegd wordt, des te 

 zuurder wordt de grond en des te grooter de vermindering van 

 de schurft. 



Maar daarmee is niet gezegd, dat het geven van groote 

 hoeveelheden zwavel op schurftzieke gronden ook altijd aan te 

 bevelen is. 



Uit de vijf bovenbeschreven proefvelden blijkt al, dat bij 

 het bepalen, hoeveel zwavel gegeven zal moeten worden, 

 rekening moet worden gehouden met de oorspronklijke reactie 

 van den bodem en dat op gronden, die veel alcali bevatten 

 (Proef 1 en Proef 2, pH respectievelijk 6.27 en 6 03) grootere 

 giften zwavel rendabel zijn, terwijl op meer zure gronden (Proef 

 3, 4 en 5, pH respectievelijk 5.6, 5.57 en 5.55) met kleinere 

 hoeveelheden kan worden volstaan. 



Martin meende ni zijn proeven van 1919 (neergelegd in zijn 

 publicatie van 1920) voodoopig te mogen vaststellen, dat voor 

 de meer zure gronden (met een hydrogeen-ion concentratie van 

 5.8 of minder) een toediening van 500 Ibs is aangewezen, en 

 voor de minder zure of meer alcalische gronden (pH 6.0 of meer) 

 700 tot 1200 Ibs zwavel mogen worden toegediend. 



