344 



Bij de aardnoot ontwikkelt de gynophoor aan zijn top, even 

 terzijde van het eigenlijke uiteinde, waar zich het overblijfsel 

 van den stamper bevindt, een harde punt, gevormd door een 

 weefsel van dikwandige, verhoute epidermiscellen ; deze harde 

 punt doet dienst bij het zich door den grond boren van de 

 gynophoor en beschermt daarbij de vlak erachter gelegen jonge 

 vrucht. 



De benedenwaartsche groei van den gynophoor schijnt geheel 

 een gevolg te zijn van de zwaartekracht; een negatief fototropisme 

 (d. w. z. een groei, die het gevolg is van een prikkel uitgeoefend 

 niet door de zwaartekracht maar door het licht, en wel een 

 groei, afgewend van het licht) schijnt bij de aardnoot geen rol 

 te spelen, evenmin trouwens als bij eenige andere geocarpe 

 plant. Wanneer de gynophoor bij zijn groei de gewenschte diepte 

 bereikt heeft, dan groeit hij niet verder, en begint de ontwikkeling 

 van de vrucht. De groei van de vrucht is niet negatief geotro- 

 pisch (vertikaal naar beneden) maar in een richting loodrecht 

 daarop, dus horizontaal. 



De groei van den gynophoor door den grond heen gaat gepaard 

 met een draaiende („nuteerende") beweging van den top; dat 

 dit het doorboren van den grond vergemakkelijkt, zooals Darwin 

 heeft verondersteld, acht Theune twijfelachtig. 



De inwendige bouw van den gynophoor is als die van een 

 stengel, 'echter met dit merkwaardige verschil, dat het onderaardsche 

 gedeelte haren ontwikkelt, die een absorbeerend vermogen hebben 

 en dus de rol van wortelharen vervullen; uit iedere epidermiscel 

 ontwikkelt zich, volgens Waldron, één haar. De gynophoor 

 voorziet de plant dus voor een deel van het water, dat zij 

 noodig heeft 



De vruchtschil ontwikkelt zich snel. nadat de gynophoor zijn 

 groei heeft gestaakt. Een kurkhuid wordt gevormd, waarbij de 

 epidermis en de buitenste parenchym-lagen worden afgeworpen, 



(vervolgr noot 1) 



.vruchtsteel" een echte vruohtsteel, maar vindt men de bloembladen en de 

 kelkbladen terue onder aan deze ,, vruchtsteel", dan was het geen echte vrucht- 

 steel maar een gynophoor. Bij de familie van de Capparideën koiut de vorming 

 van een gynophoor vaak voor, bijv. zeer duidelijk bij de hier te lande zoo 

 algemeen gekweekte Gynandropsis spedosa. {Red Teysmannia), 



1 



