— 349 — 



lancetvormige of breedere bladeren met toegespitsten top, een 

 spitsen of stompen voet, die tot ongeveer 33 cm. lang en 7 cM. 

 breed en kort gesteeld zijn. De bloemen staan in dichte, veel- 

 bloemige, halfbolvormige, tot 15 cM. breede tuilen, die in den 

 regel overhangen. Zij bezitten een onderstandig, tolvormig, wit 

 of rosé vruchtbeginsel, 4 ongelijke, halfronde, concave kelicslippen 

 en een 3 cM. in doorsnee metende, uit ongeveer ronde, concave, 

 witte of wat rosé getinte bloembladeren bestaande kroon. De 

 zeer talrijke meeldraden zijn 3—3.5 cM. lang; het onderste deel 

 is helder karmijnrose, het bovenste wit. De vruchten zijn bolvormig, 

 paarsrood en door den kelk gekroond. 



De soort komt in den Maleischen Archipel en ook op Java 

 in het wild voor en is tijdens den bloei zeer mooi. Jammer is 

 het, dat de bloemen zoo spoedig uitvallen. Op een zonnige 

 plaats in groote heester- of boomgroepen voldoet zij zeer goed. 

 Vermenigvuldiging door zaden. 



Eugenia michelii Lam. 



Een wijd vertakte, vrij ijle, tot 5 M. hooge heester of boom- 

 heester met zeer kortgesteelde, eivormige stompe of een weinig 

 toegespitste, tot 6.5 cM. lange, 3.5 cM. breede bladeren. De vrij 

 kleine, witte, welriekende. 1.5—2 cM. breede bloemen staan op 

 dunne stelen alleen in de schubben aan den voet van pas uit- 

 groeiende twijgjes. Zij bestaan uit 4 langwerpige, concave, 

 teruggeslagen, lichtgroene kelkbladeren, 4 langwerpig omgekeerd 

 eivormige, eveneens teruggeslagen kroonbladeren, talrijke meel- 

 draden, een onderstandig, geribd vruchtbeginsel met draadvorm'igen 

 stijl en een vierkante, behaarde schijf. De hangende, 2.5 cM. in 

 doorsnee metende vruchtjes zijn eenigszins meloenvormig, rond, 

 neergedrukt en sterk overlangs achtribbig. De kleur is eerst 

 helder rood, later donkerder. 



Deze Amerikaansche heester is alleen om de aardige vruchtjes, 

 die ook wel gegeten worden, vermeldenswaard ; overigens heeft 

 hij weinig aantrekkelijks. Vermeerdering door uitzaaien en 

 tjangkokken. 



Het groote geslacht Eugenia telt verscheiden soorten, die als 

 sierboom gekweekt zouden kunnen worden. 



