INHEEMSCHE MOLSLA? 



In de derde aflevering van dezen jaargang wordt door den 

 Heer van Maarseveen een nieuwe, smakelijke groente beschreven, 

 spontaan opgeslagen in Korintji op 3600 vt, welke bij onderzoek 

 geen onbekende bleek te zijn, n.1. Lactiua indica. Op Java is 

 deze nog niet met zekerheid uit het wild ingezameld; zij houdt 

 klaarblijkelijk nog geruimen tijd stand op hoema's e.d. nadat die 

 zijn verlaten, zoodat het moeilijk is vast te stellen, of men al of 

 niet met een werkelijk wildgroeiend kruid te maken heeft. Tegen 

 de wijze, waarop deze groente bij de lezers van Teysmannia werd 

 geïntroduceerd, heb ik echter tweeërlei bedenking. In de eerste 

 plaats lijkt mij de naam „inheemsche molsla" niet toepasselijk. 

 Uit mijn jeugd herinner ik mij de molsla alleen als de lichtgroene 

 bladeren van de paardenbloem {Taraxacum officinale); als in 

 het voorjaar de mollen het werk hervatten, gebeurt het natuurlijk 

 nu en dan, dat de opgeworpen aarde een nog niet ontwaakte 

 paardenbloem bedekt, welke, de afsluiting van het zonlicht ten 

 spijt, gaat uitgroeien, maar uit den aard der zaak zeer bleekgroen, 

 malsch blad vormt. Als wij deze groente zochten, omdat wij het 

 anderen zagen doen, lukte het zoowat bij een op lien versche 

 molshoopen buit te behalen. Om niet alleen op mijn geheugen 

 af te gain, sloeg ik het uit 1854 dateerende werk op van den 

 beroemden naamgenoot van den inleider der Indische plant (van 

 Hall, Neerland's Plantenschat of Landhuishoudkundige Flora) en 

 las daar op bl. 113, dat van de paaidenbloem tot spijze (meer 

 dient) het door gebrek aan licht verbleekte blad, zooals het 

 onder de molshoopen groeit, vanwaar de naam molsla, of zooals 

 dit verkregen wordt door opzettelijke uitzaaiing en latere bedek- 

 king met eenige losse aarde. Ik bleek mij derhalve niet te hebben 

 vergist en het komt mij dan ook min logisch voor om te spreken 

 van molsla uit een land, waar men geen mollen heeft, terwijl de 

 overeenkomst tusschen de paardenbloem en Lactuca indica mij ont- 

 gaat, de bladeren .van de Indische plant zelfs niet gebleekt worden. 



