— 399 — 



Toba in het Noorden. Wanneer men per auto van Siboga naar 

 Taroetoeng rijdt, heeft men onderweg herhaaldelijk gelegenheid 

 benzoëtuinen aan den kant van den weg te bezichtigen. De 

 foto's, die den lezer een indruk geven van een benzoëaanplant, 

 werden bijv. gemaakt bij de Hoeta (Kampong) Pertoewahan, 

 ongeveer twaalf Kilometer van Taroetoeng af. Naar het Zuid- 

 Oosten ligt de giens ongeveer in Zuid-Habinsaran en het Sipirok- 

 sche, naar het Noord-Westen ongeveer bij de grens van Atjeh. 



Onder 300 M. boven zeehoogte komt de Styrax niet voor, 

 óf, zoo zij er al groeit, schijnt de boom zoo goed als geen 

 hars te leveren. De beste producenten vindt men van 600 tot 

 1000 M. boven zeehoogte, terwijl ook hooger, langs sommige 

 berghellingen, als van de Dolok Martimbang bij Banoeaadji, zeer 

 goede benzoëtuinen voorkomen. 



De harsproductie schijnt nauw samen te hangen met de groei- 

 plaats. Buiten het geschetste gebied vindt men ook hier en daar 

 kleine aanplantingen, welke dikwijls uiterlijk geen verschil toonen 

 met die van uit Toba, maar welke niet getapt worden, omdat 

 ze geen hars leveren, zoo o a. bij Sitindjak, 65 K M. van Siboga 

 op den weg naar Padang-Sidempoean. Welke de voorwaarden 

 zijn, waaraan de groeiplaats moet voldoen, kon ik niet vaststellen, 

 maar aan de grens van de echte benzoëstreken vertelt de be- 

 volking bij navraag, waarom op het oog geschikte terreinen niet 

 voor de cultuur in beslag worden genomen, altijd, dat daar 

 geplante benzoë geen hars levert. Het aangegeven gebied schijnt 

 dus wel typisch voor de benzoë geschikt te zijn. 



Vruchtbaar is de grond over het algemeen niet, integendeel, 

 hij bestaat uit vrij arme, verweerde andesiettuffen, meestal licht- 

 geel of roestbruin en gewoonlijk zandig. In Tapanoeli komt de 

 benzoë waarschijnlijk niet meer in ongecultiveerden staat voor. 

 in het vrij beperkte verspreidingsgebied met een bevolking, die 

 voor een groot deel uitsluitend van de opbrengst van zijn ben- 

 zoëtuinen leeft, bestaat géén rimboe meer, waarin de benzoë- 

 tappers niet reeds zijn doorgedrongen en waar de, waarschijnlijk 

 oorspronkelijk in het oerwoud in 't wild groeiende exemplaren 

 niet zijn aangetapt en door bijplanten en uitbreiding tot een 

 ,benzoëtuin" zijn gepromoveerd. Hiermede is niet gezegd, dat 

 ieder op het eerste oogenblik zulk een benzoëtuin als zoodanig 



