- 422 — 



en bereidingswijze." En eenige bladzijden vroeger heet hel: „Het 

 is inderdaad te voorzien, dat voor de vetten, en speciaal voor het 

 palmvet, een ware crisis komende is, analoog aan die, welke de 

 rubber geteisterd heeft en die onzen handelin tropisch Afrika zoo 

 zwaar getroffen heeft. Wanneer de oliën van de Indo-maleische 

 ondernemingen, fabriekmatig bereid volgens de meest geperfec- 

 tioneerde procédés, in overvloed op de Europeesche markt 

 zullen verschijnen, zullen deze een depreciatie der afrikaansche 

 inlandsche oliën ten gevolge hebben." 



In dezen strijd om het bestaan, welke hij in de toekomst voor- 

 ziet, verwacht de schrijver niet de uitkomst van de ik zou haast 

 zeggen spreekv/oordelijke onmetelijke oliepalmbosschen van Afrika. 

 Integendeel, een zijner conclusies luidt: „Een der allerbelang- 

 rijkste factoren voor den vooruitgang zal zijn het tot stand bren- 

 gen van Europeesche ondernemingsaanplantingen." Dit standpunt 

 kan ons niet verwonderen, wanneer wij lezen, dat de „Westafri- 

 kanische Pflanzungsgesellschaft Bibundi" beschikte over een 

 concessie van 2000 H. A. natuurlijke oliepalmbosschen, waarin 

 gemiddeld per H.A. 8, zegge acht, oliepalmen van alle leeftijden 

 voorkwamen, in totaal 15000. Een ieder, die over de oliepalm- 

 cultuur meer dan oppervlakkig nagedacht heeft, kan begrijpen, 

 welke moeilijkheden een dergelijke aanplant bij de exploitatie 

 moet geven. En we kunnen veilig aannemen, dat de genoemde 

 maatschappij niet den meest ongunstigen aanplant voor hare 

 concessie zal uitgezocht hebben, zoodat de rest van de onmete- 

 lijke oliepalm.bosschen er zeker nog slechter voorstaat. 



Het boekje van Annet kan dus aangehaald worden als een 

 steun voor de meening, dat de oliepalmcultuur in Oost-Azië 

 ongetwijfeld zal kunnen concurreeren met de palmolieproductie 

 van West-Afrika. Dat deze stem uit Afrika zelf komt, en meer 

 geuit wordt als een noodkreet ten behoeve van Kameroen dan 

 als een aanmoediging voor Oost-Azië, verleend haar in dit geval 

 nog bijzondere beteekenis. 



Na enkele inleidende bladzijden wijdt de schrijver ruim 25 

 bladzijden aan de variëteiten van de oliepalm, terwijl hij later 

 bij de bespreking van de cultuur nog eens terugkomt op de 

 vraag naar de zaadvastheid dezer variëteiten. 



