SIERHEESTERS VIII. 



ACANTHACEAE. 



THUNBERGIA L. F. 



Thunbergia erecta T. And. 



Een sterk vertakte, tot ongeveer 1.5—1.75 M. hoog wordende, 

 sierlijke heester met vierkante, smal gevleugelde twijgen. De 

 kruiswijs geplaatste, kruidachtige, kort gesteelde bladeren zijn 

 elliptisch, toegespitst en meestal aan beide randen met 1 — 2 

 grove, stompe tanden voorzien; aan de hoofdstengels worden zij 

 tot ongeveer 9 cM. lang en 5.5 cM. breed, doch zijn aan de 

 twijgen veel kleiner. De groote, sierlijke bloemen staan afzonderlijk 

 in bladoksels; zij hebben een dunnen, 1.5 — 2.5 cM. langen steel 

 en hangen tengevolge hunner zwaarte naar beneden, echter zoo, 

 dat de eigenlijke bloem in een ongeveer horizontalen stand komt. 

 Aan den voet is de bloem aanvankelijk omgeven door 2 vrij 

 groote, concave steelblaadjes, die echter spoedig afvallen De 

 kelk IS klein en in een aantal ongelijke, priemvormige slippen 

 gedeeld. De kroon heeft een lengte van ongeveer 6.5 — 6.75 cM. 

 en een breedte van 3.5—4.5 cM. ; zij bestaat uit een lange, vrij 

 wijde, ruggelings samengedrukte, licht gebogen buis, die aan de 

 boven- en onderzijde een overlangsche, door gleuven begrensde 

 plooi vertoont, aan den voet samengetrokken en van binnen 

 goudgeel gekleurd is, en een scheeven, vijflobbigen, uitgespreiden 

 zoom. De lobben zijn ongeveer omgekeerd eivormig rond in 

 omtrek, naar den voet versmald en aan den top meer of minder 

 uitgerand ; de kleur is mooi donker blauwpaars of zuiver wit. 

 Er zijn 4 tweemachtige meeldraden, wier helmdraden, evenals 

 het onderste deel der kroonbuis buiten klierdragend behaard, 

 en wier helmknoppen gebaard zijn. Zij zijn evenals de wat langere 

 stijl, die een eigenaardigen, tweelippigen stempel bezit, binnen 

 de kroonbuis besloten. 



